Sevmeden sevilmek, dokunulmadan dokunmak, yaralanmadan yaralamak, ac\u0131 \u00e7ekmeden ac\u0131 \u00e7ektirmek, z\u0131rhlar\u0131m\u0131z\u0131, ak\u0131llar\u0131m\u0131z\u0131, hesaplar\u0131m\u0131z\u0131 bunlar\u0131 elde etmek i\u00e7in mi ku\u015fan\u0131yoruz? Onun i\u00e7in mi deneyip duruyoruz insanlar\u0131? Her s\u0131namada onlar biraz daha fedak\u00e2r, biz biraz daha m\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc oluyoruz. G\u00fc\u00e7l\u00fc olmak iste\u011finin asl\u0131nda nas\u0131l bir korkakl\u0131k oldu\u011funu fark edememek ka\u00e7 a\u015fka mal oluyordur insana.<\/p>\n
Acaba kendimizi en \u00e7ok savundu\u011fumuz s\u0131rada m\u0131 al\u0131yoruz en b\u00fcy\u00fck yaralar\u0131m\u0131z\u0131, en b\u00fcy\u00fck budalal\u0131klar\u0131m\u0131z\u0131 en ak\u0131ll\u0131ca davrand\u0131\u011f\u0131m\u0131zda m\u0131 yap\u0131yoruz acaba, rahat\u0131 ve g\u00fcvenceyi en \u00e7ok istedi\u011fimizde mi kaybediyoruz en b\u00fcy\u00fck mutluluklar\u0131m\u0131z\u0131, en \u00e7ok korktu\u011fumuzda m\u0131 acaba korktu\u011fumuz ba\u015f\u0131m\u0131za geliyor?.. Kendimizi bu kadar savunmasak, bu kadar ak\u0131ll\u0131 olmasak, rahat\u0131n pe\u015finde bu kadar ko\u015fmasak ve bu kadar \u00e7ok korkmasak, yaralar\u0131m\u0131z, pi\u015fmanl\u0131klar\u0131m\u0131z ve ac\u0131lar\u0131m\u0131z daha m\u0131 az olurdu acaba?<\/p>\n
“Tanr\u0131y\u0131 ve insanlar\u0131 deneme,” diyen Nietzche’ye aldanmay\u0131p her\u015feyi ve herkesi bu kadar \u00e7ok deneyden ge\u00e7irdi\u011fimiz i\u00e7in mi Tanr\u0131y\u0131 ve insanlar\u0131 kaybediyoruz?<\/p>\n
\u0130nsanlar\u0131 bu kadar \u00e7ok denedi\u011fimiz, kendimizi kalkanlar\u0131m\u0131z\u0131n arkas\u0131na b\u00f6ylesine iyi gizledi\u011fimiz, hi\u00e7bir ac\u0131ya ve s\u0131k\u0131nt\u0131ya raz\u0131 olamad\u0131\u011f\u0131m\u0131z i\u00e7in mi en \u00e7ok istediklerimiz en uza\u011f\u0131m\u0131za d\u00fc\u015f\u00fcyor, mutluluk ele ge\u00e7mez bir masal ku\u015funa d\u00fcn\u00fcyor?<\/p>\n
Schiller’in o muhte\u015fem “Eldiven” \u015fiirinde anlatt\u0131\u011f\u0131 hik\u00e2yeyi belki daha iyi okumal\u0131yd\u0131k, oradaki \u015f\u00f6valyenin ad\u0131m seslerini belki daha \u00e7ok duymal\u0131yd\u0131k.<\/p>\n
Hep erken \u00f6lece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnen, hayat\u0131 bu d\u00fc\u015f\u00fcnce nedeniyle tela\u015fla ge\u00e7en ve d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc gibi erken \u00f6len Schiller’in s\u00f6ylediklerine biraz daha dikkat etmeliydik, kendi \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc bilen bir\u00e7ok \u015feyi bilebilir \u00e7\u00fcnk\u00fc.<\/p>\n
Arenada, b\u00fct\u00fcn \u015f\u00f6valyelerin a\u015f\u0131k oldu\u011fu ve evlenmek istedi\u011fi harikulade g\u00fczel prenses kral babas\u0131yla birlikte oturuyor, \u00e7evreleri gen\u00e7 ve yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131 \u015f\u00f6valyelerle dolu, hepsi bir k\u00fc\u00e7\u00fck tebess\u00fcm i\u00e7in bekliyorlar.<\/p>\n
Borazanlar \u00e7al\u0131yor ve aslanlar \u00e7\u0131k\u0131yor arenaya, kocaman yeleleri, gergin belleri, iri pen\u00e7eleriyle k\u00fckreyerek dola\u015f\u0131yorlar.<\/p>\n
Prenses zarif ellerini saklayan uzun eldivenlerden birini \u00e7\u0131kart\u0131p aslanlar\u0131n aras\u0131na at\u0131yor.<\/p>\n
– Kim eldivenimi al\u0131p bana getirirse onunla evlenece\u011fim.<\/p>\n
M\u00fcthi\u015f bir sessizlik oluyor, bir anda herkes susuyor.<\/p>\n
Bir \u015f\u00f6valye di\u011ferinden ayr\u0131l\u0131yor, ta\u015f merdivenlerden a\u011f\u0131r a\u011f\u0131r inmeye ba\u015fl\u0131yor, parlak \u00e7izmelerinin \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 ad\u0131m sesleri tek tek duyuluyor.<\/p>\n
Arenaya giriyor, aslanlar hareketsiz ve \u015fa\u015fk\u0131n, bu cesur \u015f\u00f6valyeye bak\u0131yorlar, o hi\u00e7birine ald\u0131rmadan eldiveni al\u0131yor, gene ad\u0131m sesleriyle ta\u015f merdivenleri \u00e7\u0131nlatarak \u00e7\u0131k\u0131yor.<\/p>\n
Eldiveni prensesin kuca\u011f\u0131na b\u0131rakt\u0131ktan sonra, kendisine hayranl\u0131kla d\u00f6nen prensese bir kez bile bakmadan y\u00fcr\u00fcy\u00fcp gidiyor.<\/p>\n
Nietzsche “Tanr\u0131 ve insanlar\u0131 deneme” diyor.<\/p>\n
Schiller, eldiven \u015fiirini yaz\u0131yor.<\/p>\n
Biz, herkesi her zaman deniyoruz, emin olmak, g\u00fcvenmek istiyoruz, sevgisini ve ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 her an kan\u0131tlas\u0131n, hayat\u0131n\u0131 ve her\u015feyini tehlikeye ats\u0131n ve bunu binlerce kez yaps\u0131n istiyoruz.<\/p>\n
Kendimizle ve korkular\u0131m\u0131zla o kadar doluyuz ki, hi\u00e7bir duyguyu, hi\u00e7bir insan\u0131, hi\u00e7bir nesneyi oldu\u011fu gibi b\u00fct\u00fcn ger\u00e7ekli\u011fiyle g\u00f6remiyoruz, her \u015fey kendimizle ve korkular\u0131m\u0131zla olu\u015fturdu\u011fumuz prizmalardan k\u0131r\u0131larak ula\u015f\u0131yor bize, her \u015feyi oldu\u011fundan ba\u015fka bir bi\u00e7imde ve oldu\u011fundan ba\u015fka bir yerde g\u00f6r\u00fcyoruz, belki de bu y\u00fczden arad\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u015feyleri aramam\u0131z gereken yerlerden ba\u015fka yerlerde ar\u0131yoruz. Mutlulukla aram\u0131za korkular\u0131m\u0131z\u0131 ve kendimizi sokuyoruz.<\/p>\n
Aragon’un dedi\u011fi gibi e\u011fer “mutlu a\u015fk yoksa,” bu a\u015fk\u0131n su\u00e7u de\u011fil.<\/p>\n
A\u015fk\u0131, ac\u0131s\u0131ndan, kederinden, tedirginli\u011finden, ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131ndan, \u00fcz\u00fcnt\u00fcs\u00fcnden, yaras\u0131ndan ay\u0131klamaya \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n a\u015fk\u0131, mutlu olmayan a\u015fklar.<\/p>\n
“Ben ac\u0131ya, aldat\u0131lmaya, kedere raz\u0131y\u0131m,” diyenlere verilebilecek bir arma\u011fan mutlu a\u015fk… A\u015fk iki eli dolu bir eski ilahe, birinde mutlulu\u011fu birinde ac\u0131y\u0131 veriyor. Ac\u0131y\u0131 almadan \u00f6b\u00fcr\u00fcn\u00fc almak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fil.<\/p>\n
\u00c7ok mu korkuyoruz ac\u0131dan ve yaradan ve kederden?<\/p>\n
Korku bizi ac\u0131lardan koruyor mu peki?<\/p>\n
A\u015fk, o eski ilahe, o tanr\u0131lar\u0131n ******su, ac\u0131dan korkana inad\u0131na ac\u0131y\u0131 verip \u00f6b\u00fcr elini kapat\u0131yor.<\/p>\n
Ac\u0131s\u0131z mutluluk olmuyor.<\/p>\n
Lermontov, \u00e7ocuklu\u011fumun m\u00fcthi\u015f yazar\u0131, “Zaman\u0131m\u0131z\u0131n Bir Kahraman\u0131” isimli kitab\u0131n\u0131 yazd\u0131\u011f\u0131nda Rusya’y\u0131 birbirine katm\u0131\u015ft\u0131… Hi\u00e7bir kad\u0131n\u0131 sevmeyen, ama b\u00fct\u00fcn kad\u0131nlar\u0131 kendine a\u015f\u0131k etmekten ho\u015flanan birini anlat\u0131yordu… \u015eu hi\u00e7 unutmad\u0131\u011f\u0131m Pe\u00e7orin’i, Lermontov’un ve hepimizin zaman\u0131n\u0131n kahraman\u0131 olan yaln\u0131z ve sevgisiz adam\u0131.<\/p>\n
Ne kadar \u015fansl\u0131yd\u0131 Pe\u00e7orin, b\u00fct\u00fcn kad\u0131nlar onu seviyor, ona a\u015f\u0131k oluyor, ama o kimseyi sevmiyordu, duygular\u0131 \u00e7elik gibi z\u0131rhlar\u0131n\u0131n i\u00e7ine hapisti, dokunulmazl\u0131k ve yaralanmazd\u0131, insafs\u0131zd\u0131, kad\u0131nlar\u0131 kendine a\u015f\u0131k edip ka\u00e7\u0131yordu, kendi duygular\u0131na yakla\u015f\u0131lmas\u0131na bile izin vermiyordu.<\/p>\n
\u00c7ocuklu\u011fumun kahraman\u0131 bir korkakt\u0131.<\/p>\n
Ve mutsuzdu.<\/p>\n
Ve Lermontov, yaln\u0131zca tek bir roman yazabilmi\u015f, ikincisinin yar\u0131s\u0131ndayken, yirmi yedi ya\u015f\u0131nda bir d\u00fcelloda \u00f6ld\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f o uzun sa\u00e7l\u0131 \u015fair, san\u0131r\u0131m o da mutlu de\u011fildi.<\/p>\n
Pe\u00e7orin, edebiyat\u0131n unutulmaz kahramanlar\u0131 aras\u0131na girdi, korkulardan \u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f bir kahramana ilgiyle bakt\u0131 insanlar.<\/p>\n
Sevmeden sevilmek, dokunulmadan dokunmak, yaralanmadan yaralamak, ac\u0131 \u00e7ekmeden ac\u0131 \u00e7ektirmek, z\u0131rhlar\u0131m\u0131z\u0131, ak\u0131llar\u0131m\u0131z\u0131, hesaplar\u0131m\u0131z\u0131 bunlar\u0131 elde etmek i\u00e7in mi ku\u015fan\u0131yoruz?<\/p>\n
Onun i\u00e7in mi deneyip duruyoruz insanlar\u0131?<\/p>\n
Her s\u0131namada onlar biraz daha fedak\u00e2r, biz biraz daha m\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc oluyoruz.<\/p>\n
G\u00fc\u00e7l\u00fc olmak iste\u011finin asl\u0131nda nas\u0131l bir korkakl\u0131k oldu\u011funu fark edememek ka\u00e7 a\u015fka mal oluyordur insana.<\/p>\n
Ama korkulardan kurtulmak da ne kadar zor.<\/p>\n
Her seferinde hep ac\u0131yan yerimiz akl\u0131m\u0131za gelir.<\/p>\n
A\u015fk\u0131 her g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczde, hemen kendi \u00fcst\u00fcm\u00fcze kapanmam\u0131z, hep o ac\u0131yan yerimizi korumak istememizden.<\/p>\n
Kendimizi bu kadar sak\u0131narak nas\u0131l ya\u015fayabiliriz hayat\u0131?<\/p>\n
Bu kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc, bu kadar ak\u0131ll\u0131, bu kadar z\u0131rhl\u0131 olarak nas\u0131l de\u011febiliriz hayata?<\/p>\n
Bir Pe\u00e7orin mi olmal\u0131y\u0131z?<\/p>\n
Yoksa kendi a\u015fk\u0131nda yanan bir Anna Karenina m\u0131?<\/p>\n
Pe\u00e7orin kimseyi sevmedi. Anna Karenina istedi\u011fi kadar sevilmedi.<\/p>\n
Pe\u00e7orin, Anna Karenina’ya a\u015f\u0131k olsun isterdim, sevmeyi bilen ve sevmekten korkmayan o kad\u0131na tutulsun isterdim… Pe\u00e7orin, eminim o zaman “Ya o beni sevmezse” diye soracakt\u0131… Ben de ona, “Anna Karenine, Anna Karenina’ysa e\u011fer, seni sever,” derdim.<\/p>\n
A\u015f\u0131k bir Pe\u00e7orin… Mutlu olurdu herhalde, ama b\u00fcy\u00fck bir ihtimalle onu edebiyat kahramanlar\u0131 aras\u0131ndan silerdi o zaman.<\/p>\n
Hangisini tercih ederdi acaba, unutulmaz bir roman kahraman\u0131 olmay\u0131 m\u0131, yoksa korkusuzca seven ve sevilen mutlu bir a\u015f\u0131k olmay\u0131 m\u0131?<\/p>\n
Siz hangisini se\u00e7erdiniz?<\/p>\n
Hayat se\u00e7imlerle dolu ve Pascal’\u0131n dedi\u011fi gibi “her se\u00e7im bir kaybedi\u015ftir,” bir \u015feyi se\u00e7er, bir ba\u015fka \u015feyi kaybedersiniz.<\/p>\n
Ya da hi\u00e7bir \u015feyi se\u00e7emez ve her \u015feyi kaybedersiniz.<\/p>\n
Bu da bir se\u00e7im… Bir \u015feyi se\u00e7ip bir ba\u015fka \u015feyi kaybetmek mi, hi\u00e7bir \u015feyi se\u00e7meyip her \u015feyi kaybetmek mi?<\/p>\n
Z\u0131rhlar\u0131m\u0131z, korkular\u0131m\u0131z, savunmalar\u0131m\u0131z, hesaplar\u0131m\u0131z bizi hep bir \u015feyi se\u00e7memeye g\u00f6t\u00fcr\u00fcyor, akl\u0131m\u0131z “\u00f6b\u00fcr\u00fcn\u00fc kaybetmemeliyiz” diyor… Ve en ak\u0131ll\u0131, en g\u00fc\u00e7, en z\u0131rhl\u0131, en hesapl\u0131 oldu\u011fumuz zamanda, her \u015feyi kaybediyoruz, en \u00e7ok istedi\u011fimiz bizden en uza\u011fa d\u00fc\u015f\u00fcyor.<\/p>\n
Kendi se\u00e7imimizi yapamad\u0131\u011f\u0131m\u0131z i\u00e7in de insanlar\u0131 s\u0131nay\u0131p duruyoruz.<\/p>\n
Eldivenlerimizi aslanlar\u0131n aras\u0131na at\u0131p “Beni seviyorsan onu getir,” diyoruz.<\/p>\n
Bir eldivene bir a\u015fk gidiyor.<\/p>\n
Nietzsche, “Tanr\u0131y\u0131 ve insanlar\u0131 denemeyin,” diyor.<\/p>\n
Schiller, eldiven \u015fiirini yaz\u0131yor.<\/p>\n
Pe\u00e7orin, Anna Karenina’y\u0131 sevmiyor.<\/p>\n
Anna Karenina, a\u015f\u0131k olmay\u0131 hayat\u0131yla \u00f6d\u00fcyor.<\/p>\n
Pe\u00e7orin mi olmal\u0131 Anna Karenina m\u0131?<\/p>\n
Her se\u00e7im bir kaybedi\u015f.<\/p>\n
Hele, hem Pe\u00e7orin’i hem de Anna Karenina’y\u0131 seviyorsan\u0131z.<\/p>\n
B\u00fct\u00fcn kitaplar\u0131 okuyorsunuz, hayat\u0131n karma\u015f\u0131k yollar\u0131ndan dolan\u0131yorsunuz ve \u00e7\u0131ka \u00e7\u0131ka hep ayn\u0131 m\u0131sraya \u00e7\u0131k\u0131yorsunuz.<\/p>\n
“Ten h\u00fcz\u00fcnl\u00fc heyhat… Ve okudum b\u00fct\u00fcn kitaplar\u0131.”<\/p>\n
Heyhat ten h\u00fcz\u00fcnl\u00fc, b\u00fct\u00fcn kitaplar\u0131 okusan\u0131z da.<\/p>\n
En b\u00fcy\u00fck yaralar\u0131 kendinizi en \u00e7ok savundu\u011funuzda al\u0131yorsunuz, en b\u00fcy\u00fck budalal\u0131klar\u0131 en ak\u0131ll\u0131ca davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131zda yap\u0131yorsunuz, en g\u00fc\u00e7l\u00fc olmay\u0131 en \u00e7ok korktu\u011funuzda istiyorsunuz ve mutluluk hep uzaklarda kal\u0131yor.<\/p>\n
Savunmas\u0131z, g\u00fc\u00e7s\u00fcz ve hesaps\u0131z olmak belki de mutlulu\u011fun kap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7acak.<\/p>\n
Ama bunun i\u00e7in Pe\u00e7orin’in Anna Karenina’ya a\u015f\u0131k olaca\u011f\u0131 bir kitap bulmak gerek.<\/p>\n
Anna Karenina, Pe\u00e7orin’e sevmeyi \u00f6\u011fretmeli.<\/p>\n
Ve, ten bu h\u00fcz\u00fcnden kurtulmal\u0131.<\/p>\n
Geceyar\u0131s\u0131 \u015eark\u0131lar\u0131<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sevmeden sevilmek, dokunulmadan dokunmak, yaralanmadan yaralamak, ac\u0131 \u00e7ekmeden ac\u0131 \u00e7ektirmek, z\u0131rhlar\u0131m\u0131z\u0131, ak\u0131llar\u0131m\u0131z\u0131, hesaplar\u0131m\u0131z\u0131 bunlar\u0131 elde etmek i\u00e7in mi ku\u015fan\u0131yoruz? Onun i\u00e7in mi deneyip duruyoruz insanlar\u0131? Her s\u0131namada onlar biraz daha fedak\u00e2r, biz biraz daha m\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc oluyoruz. G\u00fc\u00e7l\u00fc olmak iste\u011finin asl\u0131nda nas\u0131l bir korkakl\u0131k oldu\u011funu fark edememek ka\u00e7 a\u015fka mal oluyordur insana. Acaba kendimizi en … Okumaya devam et “Ten ve H\u00fcz\u00fcn \/ Ahmet Altan”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6261"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6261"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6261\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6262,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6261\/revisions\/6262"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6261"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}