![\"\"](\"\/blogs\/sururi\/images\/Nurullah_Atac.jpg\")
– Bay Cahit Tanyol’a –<\/em><\/p>\n Derginizin, Akademi<\/em>‘nin ilk iki say\u0131s\u0131n\u0131 t\u0131r\u0131lca buldum, onun i\u00e7in bir daha alm\u0131yay\u0131m diyordum. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc say\u0131s\u0131nda bana bir cevab\u0131n\u0131z oldu\u011funu \u00f6\u011frendim; zahmet edip yazm\u0131\u015fs\u0131n\u0131z, ben de ald\u0131m okudum. \u0130yi etmi\u015fim ald\u0131\u011f\u0131ma: yaz\u0131n\u0131z sevindirdi beni, bir de\u011fil, birka\u00e7 y\u00f6nden sevindirdi, anlatay\u0131m.<\/p>\n \u00d6nce \u015funu s\u00f6yliyeyim size: o yaz\u0131n\u0131z\u0131, \u015fimdiye de\u011fin g\u00f6rd\u00fcklerimin hepsinden \u00e7ok be\u011fendm. \u0130yi bir yaz\u0131d\u0131r demiyorum, ama okunabiliyor. \u00d6teki yaz\u0131lar\u0131n\u0131zda bir s\u0131k\u0131nt\u0131, bir zorakilik sezilir, dokundu\u011funuz konular\u0131n sizi \u015f\u00f6yle ger\u00e7ekten ilgilendirmedi\u011fi, o sorular\u0131n sizi i\u00e7inizden kavramad\u0131\u011f\u0131 pek bellidir, d\u00fc\u015f\u00fcncenizin yetersizli\u011fini birtak\u0131m kar\u0131\u015f\u0131k, edebiyat\u00e7a s\u00f6zlerle \u00f6rtme\u011fe kalkars\u0131n\u0131z. Bu kez i\u00e7inizden gelen bir ses uyarak yazm\u0131\u015fs\u0131n\u0131z. K\u0131r\u0131lm\u0131\u015fs\u0131n\u0131z, g\u00fccenmi\u015fsiniz, belki \u00f6fkelenmi\u015fsiniz, bir \u015feyler olmu\u015f. \u00d6fke, yaz\u0131 yazan ki\u015fiye sevgi gibi, inan gibi iyi bir yolda\u015f de\u011fildir, ama ne de olsa ilgisizlikten ye\u011fdir. Bir g\u00fcn bir yazara ger\u00e7ekten, \u015f\u00f6yle benli\u011finizi saran bir g\u00fc\u00e7le hayran olursan\u0131z, bir d\u00fc\u015f\u00fcncenin do\u011frulu\u011funu sanki etinizde duyuverirseniz, bu dediklerimi o g\u00fcn daha iyi anlars\u0131n\u0131z.<\/p>\n Sevinmemin ikinci sebebi beni art\u0131k be\u011fenmedi\u011finizi, sevmedi\u011finizi s\u00f6ylemenizdir. \u0130nan olsun, Bay Cahit Tanyol, sizin beni be\u011fendi\u011finiz yazarlar aras\u0131nda sayman\u0131z g\u00fcc\u00fcme gidiyordu. Bunu sizi k\u00fc\u00e7\u00fcmsedi\u011fim i\u00e7in, sizde bir de\u011fer bulmad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in s\u00f6ylemiyorum; ama sizinle ben biribirimizi sevebilecek ki\u015filer de\u011filiz, yarad\u0131l\u0131\u015f\u0131m\u0131zda bir uzla\u015fmazl\u0131k, biribirimizden bir uzakla\u015fma var. Siz rahat bir ki\u015fisiniz, kayg\u0131lar\u0131n\u0131z dahi size bir rahatl\u0131k veriyor; biliyorsunuz, \u00f6\u011frenmi\u015fsiniz. “Oh! do\u011fru yolday\u0131m ben” diyebiliyorsunuz. Bak\u0131n, bana yazarl\u0131\u011f\u0131 b\u0131rak\u0131p da Muamer Karaca’nin kumpanyas\u0131na girmemi \u00f6\u011f\u00fctlerken i\u00e7inizin rahat oldu\u011fu nas\u0131l da g\u00f6z\u00fck\u00fcveriyor! Muammer Karaca seyircileri e\u011flendime\u011fe bakan, b\u00fc\u011f\u00fcn var, yar\u0131n yok k\u00fc\u00e7\u00fck bir sanat eri; siz b\u00fcy\u00fck sanatla u\u011fra\u015fan bir ayd\u0131n!.. Ben ise kayg\u0131lar\u0131mdan bir t\u00fcrl\u00fc kurtulamam. F\u0131rans\u0131z yazarlar\u0131ndan Jacques Rigault’nun “Kesin de s\u00f6ylesem gene sormaktay\u0131m” diye bir s\u00f6z\u00fc vard\u0131r, ben her yaz\u0131m\u0131n \u00fczerine onu koyabilmek isterdim.<\/p>\n Muammer Karaca s\u00f6z\u00fcn\u00fc \u00f6yle \u00e7abuk kapatm\u0131yal\u0131m, o oyuncunun iyi oldu\u011funu san\u0131yorum, gidip g\u00f6renler ho\u015fnut d\u00f6n\u00fcyor, g\u00fcl\u00fcp e\u011flendiklerini s\u00f6yl\u00fcyor, gene g\u00f6rmek istiyorlar. Ben, her s\u0131ras\u0131 geldik\u00e7e s\u00f6yledim, bizde bizim olacak tiyatronun, iyi, g\u00fczel, tiyatronun ancak \u00f6yle halk aras\u0131na kar\u0131\u015fan, kendilerini halka sevdiren oyunculardan, tuluat<\/em>‘\u00e7\u0131lardan do\u011faca\u011f\u0131na inanlardan\u0131m. \u0130\u015fine yar\u0131yabilece\u011fimi umsam, hi\u00e7 durmaz, Muammer Karaca’ya gider, beni de kumpanyas\u0131na almas\u0131n\u0131 dilerdim. Ama, biliyorum, oyunculuk elimden gelmez; denedim, beceremedim; kendi benli\u011fimden \u00e7\u0131k\u0131p ba\u015fka bir benli\u011fe giremiyorum… Muammer Karaca! ne de g\u00fczel ad\u0131 var! Karacao\u011flan gibi. Topra\u011f\u0131m\u0131n kokusu var o adda; \u00f6yle Akademi<\/em> gibi yaban s\u00f6z\u00fc de\u011fil.<\/p>\n Yaz\u0131n\u0131z\u0131 okudu\u011fuma ba\u015fka y\u00f6nlerden de sevindim: bana baz\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerimi bir daha s\u00f6ylemek, yeniden s\u00f6ylerken biraz daha a\u00e7\u0131klamak f\u0131rsat\u0131n\u0131 veriyorsunuz. Sa\u011folun… Ba\u015ftan ba\u015fl\u0131yal\u0131m.<\/p>\n Diyorsunuz ki: “Do\u011frusunu s\u00f6ylemek laz\u0131msa, bu tarzda konu\u015fmak<\/em> (yani benim sizin Akademi<\/em> dergisi \u00fczerine konu\u015ftu\u011fum gibi konu\u015fmak), art\u0131k sizin gibi ya\u015f\u0131n\u0131 ba\u015f\u0131n\u0131 alm\u0131\u015f bir adama yak\u0131\u015fm\u0131yor.” <\/em>Size \u015funu bildireyim, Bay Cahit Tanyol: ben bundan yirmi be\u015f, yirmi alt\u0131 y\u0131l \u00f6nce yaz\u0131n alan\u0131na girerken: “Besmelesiz \u00e7\u0131kt\u0131m yola – Dil uzatt\u0131m sa\u011fa sola” dedimse, \u00f6yle deyi\u015fim gen\u00e7li\u011fimden de\u011fildi; o g\u00fcn bu g\u00fcnd\u00fcr hep inand\u0131klar\u0131m\u0131 yazar\u0131m. Uslanm\u0131yaca\u011f\u0131m ben; sizin gibi efendi efendi bir yazar olm\u0131yaca\u011f\u0131m. Ya\u015f\u0131mla \u00f6v\u00fcnmedim: ne gen\u00e7li\u011fimle \u00f6v\u00fcnd\u00fcm, ne de \u015fimdi ihtiyarl\u0131\u011f\u0131mla \u00f6v\u00fcn\u00fcr\u00fcm. Beni \u00f6ven yaz\u0131n\u0131za sinirlenmi\u015f oldu\u011fumu hat\u0131rlatt\u0131ktan sonra: ”Siz ne acayip yarat\u0131ks\u0131n\u0131z, t\u0131pk\u0131 bir \u0131s\u0131rgan otuna benziyorsunuz: \u0131s\u0131rgan otu da sizin gibi huysuz bir bitkidir. G\u00f6\u011fse takmak, sevgiliye vermek niyetiyle de insan\u0131n elini t\u0131rmalamak huyundan vazge\u00e7emez”<\/em> buyuruyorsunuz. G\u00fcl de \u00f6yledir ya, bilmi\u015fsiniz benim ne \u00e7i\u00e7ek oldu\u011fumu. Her g\u00f6\u011fse tak\u0131lmak, olur olmaz sevgililere verilmek i\u015fime gelmez benim; beni koparacak elin ne el oldu\u011funu bir anlamak isterim. Ben, Ahmet Hamdi Tanp\u0131nar gibi Hoca Ne\u015fet’e uyarak: “Biz \u00f6zge haceyiz herkes ile bazar\u0131m\u0131z vard\u0131r – T\u00fckenmez fikrimiz, efkar olunmaz kar\u0131m\u0131z vard\u0131r”<\/em> deyip boyuna dost ar\u0131yanlardan de\u011filim. Yani size beni be\u011fendiniz, bir yaz\u0131n\u0131zda \u00f6vd\u00fcn\u00fcz diye benim hemen a\u011fz\u0131m kulaklar\u0131ma varmal\u0131, ben “Hay ne b\u00fcy\u00fck adamm\u0131\u015f \u015fu Bay Cahit Tanyol!” deyivermeliydim, de\u011fil mi? Ya\u011fma yok! ben kopar\u0131lacak \u00e7i\u00e7ek de\u011filim, kendim \u00e7i\u00e7ek arar\u0131m. Beni be\u011fenmiyen \u00e7ok ki\u015filer varm\u0131\u015f. Allah art\u0131rs\u0131n! siz de aralar\u0131na kar\u0131\u015ft\u0131n\u0131z, daha iyi oldu. Benim be\u011fendiklerim bana yeter.<\/p>\n Ac\u0131 s\u00f6yledi\u011finizi san\u0131p: “\u00c7evrenizde, sizi ac\u0131 s\u00f6zlere kar\u015f\u0131 avutacak gen\u00e7 dahileriniz eksik olmaz”<\/em> diyorsunuz. Do\u011frusunu s\u00f6yleyin, Bay Cahit Tanyol, siz de o dahilerden olmaz istemez miydiniz: Sizin \u015fiirlerinizi, ele\u015ftirme yaz\u0131lar\u0131n\u0131z\u0131 \u00f6ven \u015f\u00f6yle ufak bir s\u00f6yle\u015fi yaz\u0131verseydim, iyi etmez miydim: Sizi tan\u0131tm\u0131\u015f olurdum, benim s\u00f6z\u00fcme inan\u0131p sizi be\u011fenenler de belki bulunurdu… \u0130\u015f \u00f6yle de\u011fil, Bay Cahit Tanyol, iyi olm\u0131yan \u015fairi, iyi olm\u0131yan yazar\u0131 iyi sand\u0131rma\u011fa benim g\u00fcc\u00fcm yetmez; ben, birka\u00e7 gen\u00e7 \u015fairi \u00f6vd\u00fcmse onlar\u0131 tan\u0131tmak i\u00e7in \u00f6vmedim; ger\u00e7ekten be\u011feniyordum da onun i\u00e7in be\u011fendi\u011fimi s\u00f6yledim. Benden onlara de\u011fil, ancan onlardan bana \u015feref gelebilir. Yaz\u0131lar\u0131m\u0131 okumu\u015f olsayd\u0131n\u0131z, hi\u00e7birine “dahi” demedi\u011fimi de g\u00f6r\u00fcrd\u00fcn\u00fcz. Hi\u00e7 sevmem o “dahi” s\u00f6z\u00fcn\u00fc, b\u00fct\u00fcn \u00f6mr\u00fcmde alay etmeden be\u015f kez ya kulland\u0131m, ya kullanmad\u0131m. Ama sizin benim yaz\u0131lar\u0131m\u0131 okumad\u0131\u011f\u0131n\u0131z, \u0130nsan<\/em>‘da m\u0131yd\u0131 neredeydi, o beni \u00f6vmek i\u00e7in yazd\u0131\u011f\u0131n\u0131z yaz\u0131dan da belliydi.<\/p>\n Benim politika, siyaset<\/em> demeyip yurt-y\u00f6netimi<\/em> deyi\u015fimi anlamam\u0131\u015fs\u0131n\u0131z; olur a, anlamazs\u0131n\u0131z! “Politika ile yurt-y\u00f6netimi aras\u0131ndaki m\u00fcnasebeti kavrayamad\u0131m”<\/em> buyuruyorsunuz. Kavrayamasan\u0131z da olur ama ben bir anlatay\u0131m: Yunanca polis<\/em> s\u00f6z\u00fc \u015far, kent, bal\u0131\u011f, medine, cite<\/em> demektir; politikos <\/em>\u015fehirli, bal\u0131\u011fl\u0131, citoyen<\/em>, yurtta\u015f demektir; politike<\/em> s\u00f6z\u00fc de bir \u015fehirlinin, kentlinin, bal\u0131\u011f ki\u015fisinin o bal\u0131\u011f\u0131n i\u015flerinin y\u00f6netimine kar\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r; b\u00fc\u011f\u00fcn de s\u00f6zl\u00fckler F\u0131rans\u0131zca politique<\/em> s\u00f6z\u00fcn\u00fc: “Bir devleti y\u00f6netmek uzlu\u011fu, h\u00fcneri<\/em>” diye tan\u0131mlarlar. Ben de onu d\u00fc\u015f\u00fcnerek yurt-y\u00f6netimi<\/em> dedim; ama biliyorum ki bu s\u00f6z politika<\/em> s\u00f6z\u00fcn\u00fcn \u00f6teki anlamlar\u0131na uymaz; \u00f6rne\u011fin bir kimsenin bizi \u00f6vmesini sa\u011flamak i\u00e7in onu \u00f6vme\u011fe kalkmak<\/em> anlam\u0131na gelemez… Yurt-y\u00f6netimi<\/em> deme\u011fi ben pek be\u011fenmedim, ba\u015fka bir kar\u015f\u0131l\u0131k arayaca\u011f\u0131m; ben bulamazsam ba\u015fka bir kimse bulur, daha bir iyisi \u00e7\u0131k\u0131nca ben de yurt-y\u00f6netimi<\/em> s\u00f6z\u00fcn\u00fc b\u0131rak\u0131r\u0131m. Ama \u015fimdilik yurt-y\u00f6netimi<\/em> deme\u011fi politika<\/em> gibi yaban bir s\u00f6z\u00fc, yani benim dilimden olm\u0131yan bir s\u00f6z\u00fc kullanmaktan ye\u011f buluyorum.<\/p>\n Ben, sizin dedi\u011finize g\u00f6re, bilginlerle alay eden bir ki\u015fiymi\u015fim… Ne de iyi bilmi\u015fsiniz!.. Bilginlere sayg\u0131m vard\u0131r, Bay Cahit Tanyol, ama \u00f6yledir diye bilginlik tak\u0131nan her ki\u015fiye sayg\u0131 g\u00f6steremem. Biliyorsunuz, ortal\u0131k pahal\u0131, g\u00fcr\u00fclt\u00fcye pabu\u00e7 b\u0131rakman\u0131n s\u0131ras\u0131 de\u011fil. Ama size kar\u0131\u015fmam, siz istedi\u011finizi bilgin say\u0131p \u00f6n\u00fcnde diz \u00e7\u00f6k\u00fcn, derslerini \u00f6\u011frenin; onlar da size bilgisever diye bakar, belki iyi bir \u015fair oldu\u011funuza dahi kanarlar. Kendiniz s\u00f6yl\u00fcyorsunuz, ben art\u0131k ya\u015f\u0131m\u0131 ba\u015f\u0131m\u0131 ald\u0131m, \u00f6yle \u00e7ocukluklar etmem do\u011fru olmaz.<\/p>\n Gelelim T\u00fcrk\u00e7enin bozulmas\u0131na… Diyorsunuz ki: “T\u00fcrk\u00e7e T\u00fcrk\u00e7e olal\u0131, sizin kadar T\u00fcrk diline sayg\u0131s\u0131z bir adam yeti\u015fmemi\u015ftir. Ger\u00e7i sizden be\u015f on sene evvel, k\u0131sa bir zaman i\u00e7in, baz\u0131 yazarlar da bu i\u015fe giri\u015fmi\u015flerdi; lakin buyruk y\u00fcr\u00fcrll\u00fckten kalk\u0131nca, onlar da bundan vazge\u00e7tiler.”<\/em> Anla\u015f\u0131l\u0131yor ki benim T\u00fcrk diline sayg\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131m yahut sayg\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131mdan biri, ya ba\u015fkalar\u0131n\u0131n kurdu\u011fu, ya benim kurdu\u011fum yeni T\u00fcrk\u00e7e s\u00f6zleri kullanmakt\u0131r. Siz, bilgin sayd\u0131\u011f\u0131n\u0131z birka\u00e7 ki\u015fiye yaranmak i\u00e7in, ”baz\u0131 yazarlar\u0131n da bir emirle, bir buyrukla o i\u015fe giri\u015fmi\u015f”<\/em> olduklar\u0131n\u0131 s\u00f6yl\u00fcyorsunuz; bu s\u00f6z\u00fcn\u00fczde, bizim ba\u011fl\u0131 kalmakla onurland\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir hat\u0131raya sayg\u0131s\u0131zl\u0131k var; ama ben ona kar\u0131\u015fm\u0131yaca\u011f\u0131m, yaln\u0131z size \u015funu s\u00f6yliyeyim: yeni s\u00f6zleri kullanmak T\u00fcrk\u00e7eye bir sayg\u0131s\u0131zl\u0131ksa, o sayg\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 siz de g\u00f6steriyorsunuz: i\u015fte bak\u0131n, muharrir<\/em> demeyip yazar<\/em> diyorsunuz; meriyet<\/em> demeyip y\u00fcr\u00fcrl\u00fck <\/em>diyorsunuz… Yani, Bay\u0131m, ne dedi\u011finizi bilmiyorsunuz.<\/p>\n Benim T\u00fcrk\u00e7eye bir sayg\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131m daha varm\u0131\u015f: T\u00fcrk\u00e7enin s\u00f6zdizisini, nahv\u0131n\u0131<\/em> bozuyormu\u015fum. Bozmuyorum, d\u00fczeltiyorum. Benim i\u00e7in T\u00fcrk dili, T\u00fcrk yaz\u0131n\u0131 sizin y\u00fcce bilginlerinizden, Edebiyat-\u0131 Cedidecilerden, Tanzimat\u00e7\u0131lardan ba\u015flamaz; ben eski yazarlar\u0131m\u0131z\u0131, Mercimek Ahmet’i, A\u015f\u0131kpa\u015fazade’yi de aras\u0131ra a\u00e7\u0131p okurum; onlar\u0131n dili, sizin imrenerek bakt\u0131\u011f\u0131n\u0131z yazarlar\u0131n dili gibi kaskat\u0131 kesilmemi\u015ftir; konu\u015fma dilimizin s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131r onlarda. T\u00fcrk\u00e7eyi bozmu\u015flar, bozmu\u015flar, esnemeden okunam\u0131yan bir dil haline getirmi\u015fler; demek ben de dilimizi canl\u0131 canl\u0131 yazanlara uymay\u0131p sizin “dahi”lerinize, hani benim gen\u00e7 “dahi”lerim gibi sizin de gen\u00e7li, ihtiyarl\u0131 “dahi”leriniz var, onlara uyaca\u011f\u0131m! Hi\u00e7 bakmay\u0131n bana, Bay Cahit Tanyol, kand\u0131ramazs\u0131n\u0131z.<\/p>\n Benim dilim e\u011flenceli imi\u015f, “\u015fu sizin \u00fcslubunuzla bir fizik veya matematik kitab\u0131 yazd\u0131rsak ne iyi olur. Okullarda \u00f6\u011frenciler bu derslere bir t\u00fcrl\u00fc \u0131s\u0131nam\u0131yor, hep s\u0131n\u0131fta kal\u0131yorlar; halbuki o zaman bu dersleri sevmiyen \u00e7ocuklar dahi, Nasreddin Hoca’y\u0131 okur gibi, b\u00fct\u00fcn fen derslerini f\u0131k\u0131r f\u0131k\u0131r g\u00fclerek \u00f6\u011frenirler. Ankara’daki pedagoglara bir teklif ediniz, bakal\u0131m ne diyecekler?”<\/em> diyorsunuz. \u00d6yledir benim deyi\u015fim, e\u011flencelidir; sizinki gibi, sizin pek be\u011fendi\u011finiz kimselerinki gibi ki\u015finin i\u00e7ine bunalt\u0131 veren bir dil olacak de\u011fil ya! kolay anla\u015f\u0131l\u0131r; dedi\u011finiz gibi, ke\u015fke bilim betiklerini benim deyi\u015fimle yazsalar, \u00e7ocuklar kolayca anlay\u0131p \u00f6\u011freniverirler. Sizin \u0130stanbul bilginleriniz be\u011fenmeseler dahi Ankara e\u011fitimcileri belki bir denerler…<\/p>\n Akademi<\/em> s\u00f6z\u00fcn\u00fc de siz bilginler, ayd\u0131nlar derne\u011fi anlam\u0131nda kullanmam\u0131\u015fs\u0131n\u0131z. “Amerika’da ortaokullara bu ismin verildi\u011finin fark\u0131nda olsayd\u0131n\u0131z, b\u00f6yle yersiz bir h\u00fccuma kalk\u0131\u015fmazd\u0131n\u0131z” <\/em>diyorsunuz. Ya! demek siz derginize ortaokul dememek i\u00e7in Akademi<\/em> dediniz. Hi\u00e7 akl\u0131ma gelmemi\u015fti! iyi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn, belki de “akademi” s\u00f6z\u00fcn\u00fc \u00e7\u0131plak resmi<\/em> yerine kullanm\u0131\u015fs\u0131n\u0131zd\u0131r.<\/p>\n Daha diyeceklerim vard\u0131 ama b\u0131kt\u0131m art\u0131k. Ho\u015f\u00e7akal\u0131n.<\/p>\n \nNurullah Ata\u00e7 ——————————————————————————-<\/p>\n Ya\u011fmur:<\/strong> Ad\u0131n\u0131 “\u0130stanbul Mektubu” koyacakt\u0131m bu yaz\u0131m\u0131n, sonra d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, be\u011fenmedim, \u0130stanbul’u mu anlataca\u011f\u0131m ben: Bana m\u0131 d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f \u0130stanbul’u anlatmak: Siz onu \u015fairlerden dinleyin: g\u00fczelliklerini, e\u011flencelerini, cana can katmas\u0131n\u0131 s\u00f6yliye s\u00f6yliye bitiremiyorlar. Do\u011frusu, ben pek g\u00f6remiyorum o g\u00fczellikleri, ama inan\u0131r\u0131m, neme laz\u0131m! \u015fairlerle tart\u0131\u015fmaya m\u0131 giri\u015fece\u011fim: S\u00f6z ebesi onlar, ba\u015fa \u00e7\u0131kabilir miyim?<\/p>\n Ba\u015fka tehlikesi de vard\u0131r \u0130stanbul’u yermenin. \u015eairlerden ge\u00e7tim, Muallimler Birli\u011fi de k\u0131z\u0131verir. Ne olur benim halim o zaman: G\u00f6rmediniz mi: Yazarlar\u0131m\u0131zdan biri, Yahya Kemal Bey’in \u015fiirlerinden ho\u015flanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yliyecek oldu, sen misin efendim b\u00f6yle dil uzatan! “Telin mitingleri”, yani sizin, benim anl\u0131yaca\u011f\u0131m\u0131z, “ilenme toplant\u0131lar\u0131” yap\u0131p adamca\u011f\u0131z\u0131n burnundan getirme\u011fe kalkt\u0131lar. Bana da bula\u015f\u0131rlar. Hay\u0131r, \u0130stanbul’dan a\u00e7m\u0131yaca\u011f\u0131m, bu \u015fehrin dillere destan g\u00fczelliklerini de, hepsi biribirinden \u00fcst\u00fcn ayd\u0131nlar\u0131n\u0131 da anlamad\u0131\u011f\u0131m\u0131 s\u00f6yliyecek de\u011filim.<\/p>\n \u00dc\u00e7 g\u00fcnd\u00fcr ya\u011fmur ya\u011f\u0131yor, ben ondan yak\u0131naca\u011f\u0131m. Yaha Kemal Bey “milli k\u0131ymet”tir, \u0130stanbul “milli k\u0131ymet”tir, ya\u011fmuru da “milli k\u0131ymet” sayamazlar ya! Ben de \u00e7ekinmeden s\u00f6ylerim onu sevmedi\u011fimi. (…)<\/p>\n (bu da “Ararken”den)<\/p>\n ——————————————————————————-<\/p>\n Kedi:<\/strong> Kimsenin zevkine kar\u0131\u015f\u0131lmaz, kedileri ille herkes sevsin demiyece\u011fim, ama ben, kedi sevmiyenlerle anla\u015famam. “Kiminle anla\u015f\u0131rs\u0131n ki!..” diyeceksiniz. O da yalan de\u011fil: bu ya\u015fa geldim, b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fc ile de, k\u00fc\u00e7\u00fc\u011f\u00fc ile de \u00e7eki\u015fmeyi bir t\u00fcrl\u00fc b\u0131rakamad\u0131m. Art\u0131k etmiyeyim, insan\u0131n ya\u015farsa ar\u0131yacak, \u00f6l\u00fcrse rahmetle anacak e\u015fi dostu, g\u00fccendirmedi\u011fi, k\u0131rmad\u0131\u011f\u0131 birka\u00e7 kimsesi bulunmal\u0131 diyorum, olmuyor. \u00d6yle dedi\u011fimin ertesi g\u00fcn\u00fc, ne ertesi g\u00fcn\u00fc? yar\u0131m saat sonra, en canci\u011fer dostumla bir \u00e7eki\u015fme, bir kavga, aram\u0131zda kan davas\u0131 varm\u0131\u015f gibi d\u00fc\u015fman oluyorum. Bak\u0131yorum, arkada\u015flar\u0131m ge\u00e7imsiz insanlar de\u011fil, biribirleriyle darg\u0131nl\u0131k, k\u00fcsk\u00fcnl\u00fck \u00e7\u0131kard\u0131klar\u0131 yok, her dedikleri bir olmasa bile o ayr\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6zlerinde b\u00fcy\u00fctm\u00fcyorlar. Tek tats\u0131zl\u0131k \u00e7\u0131kmas\u0131n diye biribirleri u\u011frunda en k\u00f6kl\u00fc sand\u0131\u011f\u0131n\u0131z d\u00fc\u015f\u00fcncelerini feda ettikleri de oluyor. \u0130yi ediyorlar: d\u00fcnyada d\u00fc\u015f\u00fcnce \u00e7ok, de\u011fi\u015ftir de\u011fi\u015ftir kullan; dost bulmak zor. \u015eaka s\u00f6yl\u00fcyorum sanmay\u0131n, sahi diyorum. (…)<\/p>\n (“G\u00fcnlerin Getirdi\u011fi”nden)<\/p>\n ——————————————————————————-<\/p>\n Nurullah Ata\u00e7’\u0131n, Ahmet Ha\u015fim’e dair \u00e7ok g\u00fczel yaz\u0131lar\u0131 var kitapta, bir ara onlar\u0131 da al\u0131nt\u0131lar\u0131m in\u015fallah. Bunlardan biri de, \u00f6l\u00fcm y\u0131ld\u00f6n\u00fcm\u00fc itibar\u0131 ile yazd\u0131\u011f\u0131 “4 Haziran” ba\u015fl\u0131kl\u0131 yaz\u0131s\u0131, o yaz\u0131dan, \u00fcstteki al\u0131nt\u0131yla ilintili olarak \u015fu k\u0131sm\u0131 aktarmak istedim:<\/p>\n 4 Haziran:<\/strong> (…) Bir acayip adamd\u0131 Ahmet Ha\u015fim. \u00c7abucak k\u0131zar, insana g\u00fcnlerce, aylarca k\u00fcserdi. Bana dar\u0131lmas\u0131n diye elimden geleni yapt\u0131m, gene de iki kere darg\u0131nl\u0131k \u00e7\u0131kard\u0131. Neye, ni\u00e7in \u00f6fkelenir, bilinmezdi. Adet edinmi\u015fti k\u0131z\u0131p dar\u0131lmay\u0131. \u00d6fkelenmek onun i\u00e7in yemek gibi, uyumak gibi bir ihtiya\u00e7t\u0131. Ancak son g\u00fcnlerinde yumu\u015fam\u0131\u015ft\u0131. La Bruyere s\u00f6ylemi\u015f: insan \u00f6l\u00fcml\u00fc bir hastal\u0131\u011fa tutulunca h\u0131n\u00e7lar\u0131n\u0131, garazlar\u0131n\u0131 unuturmu\u015f, kinlerimizin silinmesi \u00f6l\u00fcm\u00fcn en yan\u0131lmaz habercisiymi\u015f. Helalla\u015fmak ihtiyac\u0131 \u015f\u00fcphesi ondan do\u011fuyor. Ama Ahmet Ha\u015fim o g\u00fcnlerinde de bir kolay\u0131n\u0131 bulup iki ki\u015fiyle dar\u0131ld\u0131 oysaki birini pek severdi. (…)<\/p>\n (“Ararken”den)<\/p>\n ——————————————————————————-<\/p>\n U\u011fra\u015f Sayg\u0131s\u0131:<\/strong> (…) \u00dcstat s\u00f6z\u00fcn\u00fcn ba\u015f\u0131na gelenleri biliyorsunuz. Alay i\u00e7in kullan\u0131yorlar art\u0131k; yak\u0131nda mahkemeler de hakaret sayacak. Benimle konu\u015fanlar\u0131n da: “\u00dcstat!” dedikleri olur; bilirim, \u00e7o\u011fu e\u011flenmek i\u00e7indir. Ama sesimi \u00e7\u0131karmam; o s\u00f6ze sayg\u0131m oldu\u011fu i\u00e7in. Elimden gelse kurtar\u0131rd\u0131m onu.<\/p>\n Bir de “usta” s\u00f6z\u00fcn\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn. \u0130\u015f\u00e7iler onu ne kadar sayg\u0131yla kullan\u0131yor! Bir kundurac\u0131ya, bir \u00e7ilingire, bir kuyumcuya “Usta” dediniz mi, ne kadar memnun olur! Elbette: u\u011fra\u015flar\u0131n\u0131n en y\u00fcksek mertebesine verilen add\u0131r da ondan; tuttuklar\u0131 i\u015fe sayg\u0131lar\u0131 vard\u0131r, bir yalanc\u0131l\u0131k diye bakmazlar. Biz yazarlar ise, u\u011fra\u015f\u0131m\u0131z\u0131n en y\u00fcksek mertebesini g\u00f6stermesi laz\u0131m gelen s\u00f6z\u00fcn baya\u011f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131na ses \u00e7karmad\u0131k, kendimiz istedik baya\u011f\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131. (…)<\/p>\n (“G\u00fcnlerin Getirdi\u011fi”nden)<\/p>\n \n——————————————————————————-<\/p>\n Suut Kemal Yetkin’e Mektup:<\/strong><\/p>\n Sayg\u0131de\u011fer Bay Yetkin,<\/p>\n Eme\u011finizi esirgemeyip yazmak kayras\u0131nda bulundu\u011funuz o inceliklerle, g\u00fczelliklerle dolu mektubunuzu… Olm\u0131yacak, iki g\u00f6z\u00fcm, elimden gelmiyecek, bunca y\u0131ld\u0131r sen dedi\u011fim bir dostla \u015fimdi siz diye konu\u015fam\u0131yaca\u011f\u0131m. Ne s\u00f6yliyece\u011fimi zaten pek bilmiyorum, sonra b\u00fcsb\u00fct\u00fcn \u015fa\u015f\u0131r\u0131r\u0131m… Siz deme\u011fi de nereden \u00e7\u0131kard\u0131n Allah a\u015fk\u0131na: Yoksa k\u0131zd\u0131n, dar\u0131ld\u0131n m\u0131: Mektubunun bir yerinde : “Her beyaz dedi\u011fime siz kara demi\u015fsiniz” demene bak\u0131l\u0131rsa benim o “Gen\u00e7lere \u00d6\u011f\u00fct” adl\u0131 yaz\u0131m senin can\u0131n\u0131 s\u0131km\u0131\u015f biraz. Yan\u0131lm\u0131\u015fs\u0131n dostum, ben seni g\u00fccendirmek istemedim. Bir ki\u015fiyi g\u00fccendirme\u011fi g\u00f6ze ald\u0131m m\u0131, ne dil kulland\u0131\u011f\u0131m\u0131 bilirsin. Senin her ak dedi\u011fine kara demek akl\u0131mdan bile ge\u00e7medi; yaln\u0131z bakt\u0131m ki senin d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerinle benim d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerim biribirlerine pek uymuyor, sen kendi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerini s\u00f6ylemi\u015fsin, ben de benim d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerimi s\u00f6yleyivereyim dedim, i\u015fte o kadar. (…)<\/p>\n (“S\u00f6zden S\u00f6ze”den)<\/p>\n \nBu son al\u0131nt\u0131 da, “G\u00fcnlerin Getirdi\u011fi ~ S\u00f6zden S\u00f6ze” kitab\u0131n\u0131n (YKY) arka kapa\u011f\u0131ndan, Haldun Taner’in, Nurullah Ata\u00e7 \u00fczerine bir yorumundan:<\/p>\n “Hani aile i\u00e7inde, ya\u015fl\u0131 bekar amcalar vard\u0131r. Bir g\u00fcnleri bir g\u00fcnlerine pek uymaz. Neden ho\u015flan\u0131r, kimi sevmezler, kimi sever, neden ho\u015flanmazlar, belli olmaz. Ama yine de patavats\u0131zl\u0131klar\u0131na ra\u011fmen d\u00fcr\u00fcstt\u00fcrler, h\u0131r\u00e7\u0131nl\u0131klar\u0131na ra\u011fmen candan. Hatta yollar\u0131 beklenir. Yine \u00e7\u0131kagelse de didi\u015fse, kavga etse, veri\u015ftirse diye varl\u0131klar\u0131 aran\u0131r.<\/p>\n \u0130\u015fte Ata\u00e7 usta da edebiyat\u0131m\u0131z\u0131n b\u00f6yle eserekli bir amcas\u0131 idi.” \nAl\u0131nt\u0131lar\u0131 bitirecektim, ama Haldun Taner’in dedikleri akl\u0131ma birka\u00e7 \u015feyi (Amerikan dizilerinden \u00f6\u011frendi\u011fimiz \u015e\u00fckran G\u00fcn\u00fc Aile Muharebeleri, Huysuz \u0130htiyarlar\u0131 ve bir de Ata\u00e7’\u0131n Ahmet Ha\u015fim’in cenaze\/sayg\u0131 t\u00f6reninde yapt\u0131\u011f\u0131 konu\u015fmaya dair olan yorumunu getirdi. Bu sayd\u0131klar\u0131mdan Ata\u00e7’\u0131 “Huysuz \u0130htiyar” mevhumundan kesinlike ayr\u0131 tutar\u0131m — \u015fayet bir Huysuz \u0130htiyar varsa, benim i\u00e7in o her zaman sevgili aksi filozofumuz Schopenhauer olacakt\u0131r. Bu aralar, epey gecikmeli olarak, amcan\u0131n “A\u015fka ve Kad\u0131nlara Dair – A\u015fk\u0131n Metafizi\u011fi” se\u00e7kisini okuyorum, okuduk\u00e7a “A\u015fk olsun!”lar\u0131m\u0131 sayd\u0131r\u0131yorum, bu konu \u00fczerine de in\u015fallah bir ara yazar\u0131m ama dedikodu mahiyetinde \u015funu s\u00f6yleyeyim (ben de yanl\u0131\u015f hat\u0131rlam\u0131yorsam, Thomas Mann’\u0131n “A death in Venice and other stories” se\u00e7kisinin \u00f6ns\u00f6z\u00fcnden \u00f6\u011frenmi\u015ftim): Schopenhauer’in son g\u00fcnlerinde bir k\u0131z i\u00e7in kendini rezil etmesi Thomas Mann’\u0131 vaktiyle kalbinden (beyninden demek tabii ki daha do\u011fru olacak!) derinden yaralam\u0131\u015f. Neyse, ne diyorduk, Ata\u00e7’\u0131n Ahmet Ha\u015fim’le ilgili t\u00f6rendeki konu\u015fmas\u0131n\u0131n yorumu…<\/p>\n Ha\u015fim’i Yermi\u015fim:<\/strong> (…) \u0130\u015fte b\u00f6yle \u015feyler s\u00f6yledim. Bunlar\u0131 s\u00f6ylerken Ha\u015fim’i yermek, k\u00f6t\u00fclemek akl\u0131mdan bile ge\u00e7memi\u015ftir. Belki o g\u00fcn bunlar\u0131 s\u00f6ylemenin s\u0131ras\u0131 de\u011fildi; yeni \u00f6lm\u00fc\u015f bir \u015fairin yaln\u0131z iyi taraflar\u0131n\u0131 g\u00f6stermek belki daha do\u011fru olurdu. Benim s\u00f6zlerim, Nurettin Artam’\u0131n dedi\u011fi gibi, “nikahta talak ayetlerini okuma\u011fa benzemi\u015f” olabilir; ama Ha\u015fim’i yermek de\u011fildi. Ben o ak\u015fam yerdim, yerdim ama ba\u015fka kimseleri yerdim.<\/p>\n (“G\u00fcnlerin Getirdi\u011fi”nden)<\/p>\n \ninanmazs\u0131n\u0131z ama, “son bir \u015fey daha” yazacakt\u0131m, akl\u0131mdan gitmi\u015f. (The Smiths’in “Thank your lucky stars” ad\u0131nda bir konser alb\u00fcm\u00fc vard\u0131r, o akl\u0131ma geldi 8)<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" – Bay Cahit Tanyol’a – Derginizin, Akademi‘nin ilk iki say\u0131s\u0131n\u0131 t\u0131r\u0131lca buldum, onun i\u00e7in bir daha alm\u0131yay\u0131m diyordum. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc say\u0131s\u0131nda bana bir cevab\u0131n\u0131z oldu\u011funu \u00f6\u011frendim; zahmet edip yazm\u0131\u015fs\u0131n\u0131z, ben de ald\u0131m okudum. \u0130yi etmi\u015fim ald\u0131\u011f\u0131ma: yaz\u0131n\u0131z sevindirdi beni, bir de\u011fil, birka\u00e7 y\u00f6nden sevindirdi, anlatay\u0131m. \u00d6nce \u015funu s\u00f6yliyeyim size: o yaz\u0131n\u0131z\u0131, \u015fimdiye de\u011fin … Okumaya devam et “Bir Mektup ve di\u011fer Nurullah Ata\u00e7 yaz\u0131lar\u0131”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5037"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5037"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5037\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5037"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5037"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5037"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nKaralama Defteri ~ Ararken, YKY<\/p>\n
\nHaldun Taner<\/p>\n