{"id":5973,"date":"2015-06-05T00:07:28","date_gmt":"2015-06-05T00:07:28","guid":{"rendered":""},"modified":"-0001-11-30T00:00:00","modified_gmt":"-0001-11-29T21:00:00","slug":"beyaz-balina-okyanusta-kivrila-kivrila-yuzuyor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/2015\/06\/05\/beyaz-balina-okyanusta-kivrila-kivrila-yuzuyor\/","title":{"rendered":"beyaz balina okyanusta k\u0131vr\u0131la k\u0131vr\u0131la y\u00fcz\u00fcyor…"},"content":{"rendered":"

Bugün Moby Dick’i bitirdim. Moby Dick, Dickus Mobius<\/a>. <\/em>Y\u0131llar y\u0131llar evvel bir kere \u0130ngilizce’sine ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m, ba\u015f\u0131ndan öteye geçememi\u015ftim, bu sefer Mîna Urgan & Sabahattin Eyubo\u011flu sa\u011folsunlar, elimden tutup, kar\u015f\u0131ya geçirdiler beni. Asl\u0131nda böyle entel dantel bir giri\u015fe Monty Python ref.’iyle ba\u015flamak pek do\u011fru olmad\u0131 ya, neyse, ilerleyen sat\u0131rlarda ciddiyetimize bürünürüz elbet. Daha do\u011fru olarak \u015fu al\u0131nt\u0131yla ba\u015flamal\u0131yd\u0131m (kitab\u0131n hemen ba\u015flar\u0131ndan, 270. sayfadan):<\/p>\n

Önemli gördü\u011füm birkaç \u015feyden daha söz etmek için buradan iyi bir yer bulamam san\u0131yorum. Bunlar bas\u0131l\u0131p kitaba girince, bu Beyaz Balina öyküsünün ve hele sonundaki y\u0131k\u0131m\u0131n ola\u011fanl\u0131\u011f\u0131na herkesin akl\u0131 daha iyi yatacakt\u0131r bana kal\u0131rsa. Çünkü bu yürekler ac\u0131s\u0131 olay öyle inan\u0131lmaz bir \u015feydir ki, do\u011frulu\u011funu kan\u0131tlamak için – sanki uydurmaym\u0131\u015f gibi- ayr\u0131ca u\u011fra\u015fmak gerekir. KAral\u0131lar\u0131n ço\u011fu, dünyan\u0131n en basit, en elle tutulur kimi harikalar\u0131ndan öyle habersizdirler ki, balina avc\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n tarihe geçmi\u015f ya da geçmemi\u015f birkaç olay\u0131n\u0131 anlatmazsak, belki de Moby Dick’i korkunç bir masal, ya da daha kötüsü, bir dü\u015fünceyi anlatmak için uydurulmu\u015f çirkin, canavarca bir alegori say\u0131p dudak bükerler bize.<\/em><\/p>\n

Akl\u0131n\u0131za hemen de Tolkien’in (Yüzüklerin Efendisi’nin ikinci bask\u0131s\u0131na yazd\u0131\u011f\u0131 önsözdeki):<\/p>\n

I cordially dislike allegory in all its manifestations, and always have done so since I grew old and wary enough to detect its presence. I much prefer history, true or feigned, with its varied applicability to the thought and experience of readers. I think that many confuse ‘applicability’ with ‘allegory’; but the one resides in the freedom of the reader, and the other in the purposed domination of the author.<\/em><\/p>\n

laf\u0131 gelmiyor mu? Peygamberli\u011fin \u015fartlar\u0131ndan biri yapt\u0131\u011f\u0131 mucizenin kendisini red etmesi olarak sayarlar (yani adam ta\u015f\u0131 konu\u015fturaca\u011f\u0131n\u0131 söyleyip, üstüne konu\u015fturdu\u011fu zaman dile gelen ta\u015f ona "sen peygamber de\u011filsin" derse, karizma çiziliyor), i\u015fte bu da böyle bir \u015fey ("hani bir gün dalar ya insan…" – bu aralar Zeki Müren’le Erol Evgin aras\u0131nda gidip geliyorum diyece\u011fim ama de\u011fil, Tanju Okan’\u0131n "Gülünce gözlerinin içi gülüyor<\/a>" yorumunu yeni ke\u015ffedip ba\u011fland\u0131m onlardan müsade isteyip, Halit K\u0131vanç pazarlar\u0131 Radyo NTV’de 10:30’da program yap\u0131yor, kaç\u0131rmay\u0131n, orada dinledim ben de<\/em>). Yazarlar\u0131 alegori de\u011fil demi\u015f, daha ne olsun, de\u011fil mi ya! Biliyorsunuz, Moby Dick’in, Ahab’\u0131n asl\u0131nda neler neleri temsil etti\u011fine dair on bin yorum var, hatta Mîna Urgan önsözde bahsetmi\u015fti san\u0131r\u0131m, bir saniye…<\/p>\n

Görüyoruz ki, Melville, Moby Dick’in Kaptan Ahab için tam neyi simgeledi\u011fini burada aç\u0131kça anlatm\u0131\u015f; hatta kitab\u0131n\u0131n ba\u015fka bir yerinde, Beyaz Balina’n\u0131n bir alegori olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da söylemi\u015ftir. Gelgelelim Moby Dick ça\u011f\u0131m\u0131za yeni bir "mythos" katt\u0131\u011f\u0131 için, her ele\u015ftirmen onun de\u011fi\u015fik bir yorumunu yapm\u0131\u015ft\u0131r: Örne\u011fin Van Wyck Brooks’a göre, Moby Dick, Beowulf destan\u0131ndaki canavar Grendel gibi, do\u011fan\u0131n yaban güçlerinin bir simgesidir; William S. Glein’a göre, kaderdir; Henry Pommer’a göre, Tanr\u0131d\u0131r; William E. Sedgwick’e göre, evrenin çözülmez gizidir; hatta Aileen Wells Parks’a göre, para ve a\u011f\u0131r endüstriye dayanan sömürücü s\u0131n\u0131ft\u0131r. Leon Howard’\u0131n dedi\u011fi gibi, ça\u011f\u0131m\u0131z\u0131n ayd\u0131nlar\u0131 en çok neden korkuyorlarsa, onu görmü\u015flerdir Moby Dick’te. Bu arada Freud’cular ve Jung’cular da Moby Dick’in psikanalize dayanan yorumlar\u0131n\u0131 yapm\u0131\u015flard\u0131r. Örne\u011fin, Mumford, onun bilinçalt\u0131 oldu\u011funu, Newton Arvin nefret edilen baba otoritesinin ve bask\u0131s\u0131n\u0131n bir simgesi oldu\u011funu ileri sürmü\u015ftür. D.H. Lawrance ise, Moby Dick’i, beyaz \u0131rk\u0131n psikolojik bak\u0131mdan yitirdi\u011fi cinsel gücün bir simgesi olarak görmü\u015ftür.<\/em><\/p>\n

Yani insan\u0131n koca bir "HÖH!" diyesi gelmiyor da de\u011fil. Y\u0131llar evvel (1998, to be exact) Alien’\u0131n feminist bir yorumunu okuyup dünyan\u0131n gerçekli\u011finden belki de ilk kez \u015füpheye dü\u015füp, gizli kamera aram\u0131\u015ft\u0131m (o yaz\u0131 bu de\u011filse de, bunun gibi bir \u015feydi: Reassessing Alien: Sexuality and the Anxieties of Men<\/a>). Neyse. \u015eimdi bu s\u0131k\u0131c\u0131 \u015feyleri b\u0131rak\u0131p, ilginç olan yere gelelim:<\/p>\n

Nas\u0131l ki yetersiz, pek bir kültürsüz bir ki\u015fi kendinden ba\u011f\u0131ms\u0131z çok güçlü bir \u015fiir yazabilir — "nas\u0131l ki" diye ba\u015flad\u0131m ama aç\u0131klayay\u0131m: kendisi diyelim ki m\u0131rnav kedisini anlat\u0131rken, öyle kapal\u0131 sözcükler kullan\u0131r ki, obje kedi, konu da kedi sevgisinden ta\u015far, her okuyanda onun en derin duygular\u0131n\u0131 titreten bir opamp’a döner (opamp ne, bo\u015fverin \u015fimdi, yani al\u0131nan duyguyu on misliyle ço\u011falt\u0131p, geri besleme yapar diyelim). Mesela, biz bilgisayarlar\u0131 d\u0131\u015f\u0131m\u0131zda de\u011fil de, içimizde (aka beyin tabanl\u0131) yap\u0131yor olsayd\u0131k, ya da filmleri, kodu\/senaryosu \u015föyle olacakt\u0131: {güzel bir ki\u015fi} odaya girer. {korkunç bir yarat\u0131k} kap\u0131n\u0131n arkas\u0131ndan ç\u0131kar<\/em>. Ve her beyin bu de\u011fi\u015fken k\u0131s\u0131mlar\u0131 kendi sistemine göre dolduracakt\u0131. Güzel bir ki\u015fi esmer bir kad\u0131n ya da k\u0131z\u0131lderili bir adam, korkunç bir yarat\u0131k da palyaço, örümcek, beyaz bir ka\u011f\u0131t parças\u0131 olabilecekti. \u0130\u015fte bu paragraf\u0131n ba\u015f\u0131nda bahsetti\u011fim \u015fair de böyle imgeler kullan\u0131r… "Sen en güzel umudusun…" aaa, ne güzel, ne pozitif. "En güzel günlerin ard\u0131ndan ç\u0131kagelen…" falan filan, hep bizim i\u015flemciyi kullan\u0131r javascript kodlar gibi, server de\u011fil de client-side uygulamalar gibi. Neyse, diyorduk ki i\u015fte "nas\u0131l ki yetersiz, pek bir kültürsüz bir ki\u015fi….". Melville ne yetersiz, ne kültürsüz ama kitab\u0131 yazarken akl\u0131nda sadece bir tek dü\u015fünce var (yani bence): bir balina kitab\u0131 yazmak. Kitap ba\u015ftan sonra Forrest Gump’\u0131n \u015fu karideslere takm\u0131\u015f arkada\u015f\u0131 gibi balinac\u0131l\u0131kla ilgili ne var ne yok, ona odaklan\u0131yor: Balinan\u0131n a\u011fz\u0131 nas\u0131ld\u0131r, omurgalar\u0131 nas\u0131ld\u0131r, kuzey balinas\u0131 ile güney balinas\u0131 aras\u0131nda ne farklar vard\u0131r, neresi yenir, tad\u0131 nas\u0131ld\u0131r, bir balina gemisinde i\u011fne iplik hangi kamaradaki hangi dolab\u0131n hangi çekmecesinde bulunur… Biz Musti ile Do\u011fu Anadolu gezisine ç\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda (bunu da daha \u015fimdi, bir önceki cümleyi yazarken hat\u0131rlad\u0131m), trende bir askerle tan\u0131\u015f olmu\u015f, sohbet ediyorduk ama tabii ki ortak konu yok, o da bize tüfe\u011fini nas\u0131l da demonte\/monte etti\u011fini büyük bir sevecenlikle anlatm\u0131\u015f idi… Bir saniye, kar\u0131\u015ft\u0131ray\u0131m bakal\u0131m günlü\u011fümü, bulabilecek miyim bakal\u0131m bunu da… buldum ya, hakikaten buldum, hem \u015fa\u015f\u0131rd\u0131m, hem sevindim:<\/p>\n

13.6.1996 \/ Erzurum – Ba\u015flang\u0131çta erzurum’da kalmay\u0131 pek dü\u015fünmüyorduk. ha, bi de erzurum’a gelirken trende tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z ibrahim tutu var. komando, MG-3 silah kullan\u0131yor, adanal\u0131, temiz kalpli, iyi bir çocuk. konu\u015facak bir \u015fey kalmay\u0131nca bize silah\u0131n sökümünü, tak\u0131m\u0131n\u0131 anlatt\u0131. iki resmini çektik. hem ailesine hem de ona birer tane gönderece\u011fiz. Erzurum, Erzincan’la k\u0131yasland\u0131\u011f\u0131nda çok daha kentle\u015fmi\u015f. ben bal\u0131kesire benzettim.<\/em><\/p>\n

(bu k\u0131sm\u0131 al\u0131nt\u0131lay\u0131ncaya kadar bir dolu yerini daha okudum günlü\u011fümün…) i\u015fte, sonuçta biri size gerçekten ilgilendi\u011fi bir \u015feyi anlat\u0131nca zevkle dinliyorsunuz, hele bir de biri gerçekten ilgilendi\u011fi bir \u015feyi yazd\u0131ysa, o zaman o metni hem ilgiyle okuyorsunuz, hem de i\u015fte bu kapal\u0131l\u0131k özelli\u011finden dolay\u0131 sizdeki yans\u0131lar\u0131 da bamba\u015fka olabiliyor (bir de Amy Poehler’\u0131n "kimse e\u011flenirken aptalca görünmez" ("No one looks stupid when having fun") laf\u0131 var, o ça\u011fr\u0131\u015ft\u0131 geldi, çok güzel laf, severim, tabii siz bilmezsiniz, bunu yaz\u0131nca da bu sefer misafir sanatç\u0131 olarak "hiçbir kad\u0131n bir erke\u011fi (erkek) bula\u015f\u0131klar\u0131 y\u0131karken vurmam\u0131\u015ft\u0131r" laf\u0131 (ki, bunu da severim — "no woman has ever shot a man while he was washing the dishes<\/a>" — ama ama bunu ararken kar\u015f\u0131t örnek ç\u0131kt\u0131 bu sefer kar\u015f\u0131ma: 1<\/a>) \/ kaç parantez açm\u0131\u015ft\u0131k?). <\/p>\n

Melville de balinac\u0131l\u0131k üzerine ne varsa (1850 itibar\u0131 ile) döküyor önünüze, ba\u015flang\u0131çtaki acelesizli\u011fi saymaz isek, gayet güzel, ekonomik yap\u0131yor: kitap 700 sayfa ve 135 bölümden olu\u015fuyor; bölümlerin ço\u011fu 2 ya da 3 sayfa, diyece\u011fini deyip, bitiyor, s\u0131km\u0131yor, uzun tasvirlere, iç hesapla\u015fmalara girmiyor. Ahab kitab\u0131n ortalar\u0131na kadar, Moby Dick son 5 bölüme kadar görünmüyor ("Alien gibi" – takt\u0131m ben de Alien’a 8). Karakterler Tragedya dilinde konu\u015fuyor, örne\u011fin kimse a\u011fz\u0131na bir lokma ekmek atm\u0131yor, onun yerine "bin tanr\u0131n\u0131n özenle yo\u011furdu\u011fu ovalar\u0131n dinginli\u011finden kopup gelen çiyle mayalanm\u0131\u015f unun küflenmi\u015f kabuklar\u0131n\u0131 ye sen de ey Denizci! Bin ku\u015f dönüp dursun tepende, afiyet olsun. Siz de bilin ki bu dünyada kolay lokma diye bir \u015fey yok: dünyan\u0131n öbür ucuna, yamyamlar\u0131n aras\u0131na bile gitseniz hamur bulamasan\u0131z bile engin denizlere bak\u0131n, ve hat\u0131rlay\u0131n!…" (bu bir al\u0131nt\u0131 de\u011fil, ben uydurdum). Cemal Süreya bir yaz\u0131s\u0131nda Ya\u015far Kemal’den bahsederken (do\u011fru al\u0131nt\u0131 için gelsin internet…) — buldum ama Ya\u015far Kemal için de\u011fil, Bekir Y\u0131ld\u0131z için söylemi\u015f (Günler, 77. Gün): <\/p>\n

Bekir Y\u0131ld\u0131z’da ki\u015fi \u015föyle bir bakmaz, \u015fim\u015fek gibi bir bak\u0131\u015f f\u0131rlat\u0131r. Ya\u011fmur ya\u011fmaz, yeri k\u0131rbaçlar.<\/em><\/p>\n

Bana anlat\u0131m Edip Cansever’i hat\u0131rlatt\u0131 bir de, do\u011fal olarak. Roman\u0131n düzyaz\u0131dan çok \u015fiire yak\u0131n oldu\u011fu zaten y\u0131llar y\u0131l\u0131 söylenmi\u015f, kabul edilmi\u015f. Kal\u0131n, düz çizgilerle çiziyor resmini, eli titremiyor, kesin konu\u015fuyor. Edip Cansever’de yine de \u015fairin tereddüdü vard\u0131r karakterleri ne kadar kendinden eminseler de, Melville’de o yok. Yazar onlar\u0131 konu\u015fturuyor, herkes ayn\u0131 ki\u015finin de\u011fi\u015fik parçalar\u0131, Ishmael de dahil (san\u0131rs\u0131n\u0131z kitab\u0131 okumak yerine John Cusack’l\u0131 Identity’yi izlemi\u015fim ama de\u011fil yaw).<\/p>\n

\n<\/br> Ah, bir de, \u015föyle bir mevzu oldu: kipat\u0131 kütüphaneden ald\u0131m. Kütüphaneden kitap al\u0131nca, benim gibi entel dantel(!) bir insansan\u0131z, haliyle entel dantel, a\u011f\u0131r, kal\u0131n kipatlar al\u0131rs\u0131n\u0131z. Hiç \u015fa\u015fmaz \u015föyle olur: kitab\u0131n ilk 15 sayfas\u0131ndaki kelimelerin alt\u0131 çizilmi\u015f, e\u011fer yabanc\u0131 dilde (illaki \u0130ngilizce) bir kitapsa, kelimelerin (kelimeler de "tired", "bored" gibi basit \u015feyler bu arada, "omnivolloptous" filan de\u011fil (onu da zati ben uydurdum \u015fimdi)) yanlar\u0131na oras\u0131na buras\u0131na türkçe anlamlar\u0131 yaz\u0131lm\u0131\u015f, soru i\u015faretleri ünlemler, a\u015fka gelip yorum yazmalar… ama ilk 15 sayfa. Sonras\u0131 süt liman: o ibi\u015f okumay\u0131 b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131r çünkü. \u015eimdi Allah’\u0131 var, kur\u015fun kalemle yap\u0131l\u0131r bu vulgarl\u0131klar, "be\u011fenmezlerse bir silen ç\u0131kar!" diye dü\u015fündüklerinden midir, nedir, bilemem. ben o 15 sayfay\u0131 di\u015fimi s\u0131ka s\u0131ka okurum, sonras\u0131nda kitapla ba\u015f ba\u015fa kal\u0131r\u0131z. Moby Dick’te öyle olmad\u0131 ama malesef. Ya elitizm filan de\u011fil ama arkada\u015f\u0131m, böyle bir kitab\u0131 okuyorsan, senin birtak\u0131m \u015feylerde pi\u015fti\u011fini, az biraz ento\u015f oldu\u011funu varsayar\u0131m, yok, de\u011fil. Kitap ba\u015ftan sonra \u015fu ince post-it’lerle i\u015faretlenmi\u015f, yetmemi\u015f ço\u011fu sayfadaki "özlü sözlerin" alt\u0131 çizilmi\u015f, ünlemler at\u0131lm\u0131\u015f. Elinizde bir gazete, parktaki bankta oturmu\u015f, keyif yap\u0131yorsunuz diye dü\u015fünün. Yan\u0131n\u0131za "beyefendi görünümlü" biri oturuyor, selamla\u015f\u0131yorsunuz. Bir süre sonra omzunuzun üzerinden sizin gazetenizi okumaya ba\u015fl\u0131yor, bir \u015fey demiyorsunuz (ben gerçi sinir olurum ama sonra "ne diye sinir oluyorum? Ne zarar\u0131 var bana?" diye kendime k\u0131zar(d)\u0131m), sonra sizi dirse\u011fiyle dürtüp, parma\u011f\u0131n\u0131 da birtak\u0131m cümleler üzerinde gezdirerek "bak \u015furas\u0131 çok önemli, kaç\u0131rma!" deyip durmaya ba\u015fl\u0131yor, içinizden Günlerin Köpü\u011fü’nde JanSolPart\u0131r’a son dakikalar\u0131nda yap\u0131lanlar geliyor. \u0130\u015fte öyle bir \u015fey ("laralay lay lay lay laralay lay…"). Ay\u015fe, Birol, Hayri, Leyla, Sezin, Muhlis!… Size diyorum: Yapmay\u0131n e mi kuzucuklar\u0131m benim, kütüphaneden ald\u0131\u011f\u0131n\u0131z kitaplar\u0131n üzerine notlar almay\u0131n, sonra bak\u0131n ba\u015fka arkada\u015flar\u0131n\u0131z rahat okuyam\u0131yor, ayr\u0131ca size içlerinden o biçim pis laflar sayd\u0131r\u0131yorlar… aaaa, öyle bakmay\u0131n hemen ama, beni de a\u011flatacaks\u0131n\u0131z kuzucuklar\u0131m benim, haydi, öpü\u015fün bar\u0131\u015f\u0131n, bir daha görmeyeyim tamam m\u0131, h\u0131\u0131\u0131\u0131!<\/p>\n

\n\"\"
\nTam Dickus Mobius 8P
\n <\/div>\n

\n<\/br>Kitaplar sizin bile olsa, yaz\u0131kt\u0131r ya, çizmeyin alt\u0131n\u0131 üstünü sa\u011f\u0131n\u0131 solunu, \u015fimdiye kadar hangi çizdi\u011finiz pasaj\u0131n çizikli\u011finin hayr\u0131n\u0131 gördünüz, ba\u015f\u0131n\u0131z gö\u011fe mi erdi, y\u0131llar sonra kapa\u011f\u0131n\u0131 kald\u0131r\u0131p da "hah, i\u015fte tam buras\u0131yd\u0131 beni üç gecedir uyutmayan, akl\u0131ma tak\u0131lan yer!" mi dediniz… Küçük bir ka\u011f\u0131t parças\u0131 koyun içine, not alma arzunuz depre\u015ftikçe oraya yaz\u0131verin bir anahtar kelime ile sayfa numaras\u0131n\u0131, o da yetiyor be annem…<\/p>\n

Bakal\u0131m \u015fimdi o küçük ka\u011f\u0131d\u0131m\u0131za, nereleri i\u015faretlemi\u015fiz, payla\u015fal\u0131m… Çok be\u011fendi\u011fim bir anlat\u0131m vard\u0131: <\/p>\n

\u0130ki z\u0131pk\u0131nlama aras\u0131nda üç y\u0131l geçen olayda ise, hem birinci z\u0131pk\u0131nlamay\u0131, hem de ikincisini gördüm. Hatta balinan\u0131n gözünün alt\u0131nda üç y\u0131l önce dikkatimi çeken kocaman, garip beni iyice an\u0131msad\u0131m o ikinci görü\u015fümde. Aradan üç y\u0131l geçmi\u015fti diyorum ama, üç y\u0131ldan çok daha fazlayd\u0131, eminim. (s.269)<\/p>\n

Bu "tekinsiz anlat\u0131c\u0131" olay\u0131n\u0131 severim, bir de y\u0131llard\u0131r arad\u0131\u011f\u0131m bir cümle: "anlat\u0131c\u0131 yaln\u0131zca ya\u015fl\u0131 bir kad\u0131nd\u0131."  — bana sorsan\u0131z, Balzac’\u0131n Sarrasine’inden aktaran Roland Barthes ama arad\u0131m, bulamad\u0131m i\u015fte. Bir de -\u015fimdi, bunlar\u0131 yaz\u0131nca akl\u0131ma gelen, Fatih Özgüven’in "Do\u011fum" hikayesindeki "Bakkaldan birisi ç\u0131k\u0131p ona bakt\u0131, sonra içeri girdi, elinde bir tabureyle yeniden d\u0131\u015far\u0131 ç\u0131k\u0131p tabureyi i\u015faret etti. Rabia görmedi." cümle dizisi.<\/p>\n

"Bölfçünün Rehberi" serisi vard\u0131r, bilenler bilir, hakikaten çok geyik, kafa, komik kitaplard\u0131r e\u011fer serinin ilgili kitab\u0131n\u0131n konusunda az çok bilginiz varsa. Ben de Moby Dick hakk\u0131nda bu rehbere yazacak olsam: "Ahab’\u0131, Moby Dick’i, Ishmael’i bo\u015f geçin, as\u0131l karakterin Fedallah oldu\u011funu savunun.." derdim. \u0130nsan her 3 cümlede bir tanr\u0131lardan dem vuruyorsa, o vakit o kitaba kehanet koymak Edebiyat Bakanl\u0131\u011f\u0131’n\u0131n 36 nolu kararname hükmünde hedesi gere\u011fince zorunlu k\u0131l\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r, hakikaten koymak laz\u0131m, çok etkileyici oluyor:<\/p>\n

[Fedallah:] Ama sana söylemi\u015ftim, ihtiyar, bu seferde ölmezden önce, denizde iki cenaze arabas\u0131 görmen \u015fart. Biri insan eliyle yap\u0131lm\u0131\u015f olmayacak; ötekinin gözle görülür tahtas\u0131 ise, Amerika’da yeti\u015fen a\u011façlardan yap\u0131lm\u0131\u015f olacak. (…) \u0130ster inan, ister inanma; böyle bir \u015fey görmeden ölemezsin, ihtiyar. (…) Ne olursa olsun, ben öteye senden önce gidip, k\u0131lavuzluk edece\u011fim sana. <\/p>\n

[Ahab:] Sen yok olduktan sonra (e\u011fer bu söylediklerin do\u011fru ç\u0131karsa), pe\u015finden gidebilmem için, bir kez daha görünüp, bana k\u0131lavuzluk edecektin. Öyle demi\u015ftin, de\u011fil mi? (…)<\/p>\n

[Fedallah:] (…) üçüncü bir \u015fey daha var, (…) Seni ancak ip öldürebilir.
\n(s. 598)<\/p>\n

Yar\u0131n da Coleridge’in "The Rime of the Ancient Mariner"\u0131 okuyaca\u011f\u0131m (onu da son okuyu\u015fumun üzerinden 10 y\u0131l geçti yahu; Gürer Bey’ci\u011fim severdi onu da yanl\u0131\u015f hat\u0131rlam\u0131yorsam… Iron Maiden’\u0131n da var m\u0131yd\u0131 bununla ilgili \u015fark\u0131s\u0131, vard\u0131 sanki (yok, bakmayaca\u011f\u0131m, saat 2 oldu sabah\u0131n).<\/p>\n

Bu pek entel dantel giri\u015fimizin de sonuna geldik, ben Akinolu Tomas, öpsün sizi 7 cüceler.<\/p>\n

\nsonradan not: gerçi bahsettim ama tam yazamad\u0131m, \u015fimdi fark ettim — i\u015fte Melville Moby Dick’i tamam\u0131yla balinalar\u0131 dü\u015fünerek yaz\u0131yor, alegori filan akl\u0131na getirmiyor, sonra kitap yay\u0131nlan\u0131nca insanlar "ya a\u011fabey, sen ne yapm\u0131\u015fs\u0131n ya, harika olmu\u015f, wauw, \u015furaya bak, ne simgeler var seni sinsi çakal seni.." filan deyince, o da "ne diyorsunuz olm yaw?" deyip onlar\u0131n gözüyle bak\u0131yor, bir yandan tabii bu ilgi ho\u015funa da gidiyor, i\u015fte o vakit kahve fincan\u0131nda "aaa hakikaten bu paket getiren leyle\u011fe, bu otoriter baba figürüne, bu do\u011fan\u0131n zorbal\u0131\u011f\u0131na, saplant\u0131lara…" neyse, iyi geceler, öptüm bye!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bugün Moby Dick’i bitirdim. Moby Dick, Dickus Mobius. Y\u0131llar y\u0131llar evvel bir kere \u0130ngilizce’sine ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m, ba\u015f\u0131ndan öteye geçememi\u015ftim, bu sefer Mîna Urgan & Sabahattin Eyubo\u011flu sa\u011folsunlar, elimden tutup, kar\u015f\u0131ya geçirdiler beni. Asl\u0131nda böyle entel dantel bir giri\u015fe Monty Python ref.’iyle ba\u015flamak pek do\u011fru olmad\u0131 ya, neyse, ilerleyen sat\u0131rlarda ciddiyetimize bürünürüz elbet. Daha do\u011fru olarak \u015fu … Okumaya devam et “beyaz balina okyanusta k\u0131vr\u0131la k\u0131vr\u0131la y\u00fcz\u00fcyor…”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5973"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5973"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5973\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5973"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5973"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.emresururi.com\/blogs\/sururi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5973"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}