Ben de iki sene önce çayın tadını alayım diye şeker atmayı bıraktım. Etrafta kimse (Emre) atmıyordu, ben de şekerliği taşımaya üşeniyordum. Tadını alacağım derken, zaten çok düşkün olmadığım çaydan iyice soğudum. Şimdi (babamın evinde) azar azar eklemeye başladım, fena değilmiş. İş durumundan içiyorum ben, her gittiğimiz şubede dayıyorlar burnumuza bankanın resmi içeceği olarak. Bir içme, iki içme; sonunda sevmiyorum, istemiyorum deyip iki saat laf anlatacağıma (çay sevmemek pek inanılası bir şey değil ya Türkiye'de [böyle de kültür karşılaştırması yaparım, Avrupa görmüş kadınım ne de olsa])iki hüpletiyorum, bari tatlı geçsin boğazımdan.

Bu da günün merakı:
http://www.tdk.gov.tr/TR/SozBul.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EF05A79F75456518CA&Kelime=tırışka

Evet ya o çay bağımlılığımız nasıl birşeydir öyle; Türkiye'ye gelen (giden) tanıdığım gavurlar "Aaa biz sizin milli içeceğiniz Türk kahvesidir zannediyorduk ama her yerde çay ikram ettiler bizeeee..." diye şaşırıyorlar. Bir de çaydanlığı ilginç bir icat olarak görmeleri var ki ayrı konu, girmeyelim.

"Bari tatlı geçsin boğazımdan" güzel bir düşünce ama bir küp şekerde ~15 kalori varmış, ikisi 30, günde beş bardakta 150...azmış aslında ya, ben "her tarafımız yağ olacak, öleceğiz kalp krizinden..." gibi bir dehşet senaryosu yazmak istemiştim ama hakkaten de öyle abartı bir şey değilmiş. İçin için hakkaten bari tatlı geçsin boğazımızdan.