...bana uçurumun tepesinden müthiş bir gülüş çekti. Baş parmağını kaldırdı. Gülerek "Geçer bu da!" dedi. Sonra durdu, "Ebediyen" diye bağırdı. Parmaklarıyla bir öpüş gönderdi. Yine güldü. "Allahısmarladık!" dedi. Ve kayboldu. Onu önümde gördükçe açık havayı teneffüs ediyormuş gibi bir ferahlık duyuyordum.
"Allahaısmarladık" sözünde her ne kadar ümit varsa da,derinden derine muhakkak acı bir ümitsizlik vardır. Hey Allahım hey. Bizi neden ayrı yarattın da ikimizi bir olarak bir gövdede yaratmadın? Demek istediğim bir çiftin aşkı ebedisi mebedisi değil! Tükenmez sevgiler, okşayışlar da değil. Ben vazgeçtim öyle saçmalardan. İnsan bir tane ve herkesten bambaşka doğar. Eşini bulabilir. Ama bir gövdede yaratılaydık, ben onda veya o bende, hep mutlu olurduk.