yine selam.. kemal’den aldığım (kemalhadımlı yerine kemal deyince, pek bir garip oluyor…) net, mail, iş doğrusu zaten yerinde sayılabilecek keyfimi daha bir… pek…
bugün de, birkaç öngörümde bulunup, ahkamdan uzak değinmelere girmeye çalışacağım… aslında işlemeyi düşündüğüm konu, iki ayrı konunun birleştirme çabasından başka bir şey olmayacak (sanırım). bu konulardan birisini kuğulu park’ta, löker koray löker n’olmuş? ile, öbürünü de, löker’le konuşmamızdan takriben 15 gün sonra, batıkent’te, sevgili doruk’la gerçekleştirdiğimiz güzel bir muhabbet esnasında kafamda şekillendirmiştim. ve nihai olarak da, bugün (dün) emir ile yemekhanede konuşma teşebbüsünde bulundum ama kafam dağınıktı, toparlayamadım.
emir, “zaten bu cyberpunk olayı,” dedi, artık bilmiyorum (şimdi aklıma geldi, colonization tasarılarımı da eklersem, olay cyberpunk’lıktan, bir nebze de olsa, çıkar ümid ediyorum.
Kanımca, anarşizmi genelde yakın markajında tutan “sol” düşüncelerden ayıran en belirleyici karakteristiği, “bireyci” oluşundadır. Anarşizm, birey bazlı olduğundan, kısa vadede bir hiç-devlet, çok çok uzun vadede ise, bir hiç-topluluk “komünümsüsüne” indirgenebilir (oder yükseltgenebilir, hangisi uyarsa..). eğer elinizde 5 elma varsa, bunlardan herbirini aynı anda etken hale getirmeniz zor bir iştir ve bu iş için akla gelen en kolay yöntem de, sanırım, 5 elmayı, 1+1+1+1+1 = 5 ayrı elma olarak yeniden kümelendirmedir. fakat, birazdan öne süreceğim üzere, bir yolun daha var olduğunu sanıyorum.
Mikro-milliyetçilik:
Şu son 15-20 senede etkisini gittikçe arttıran globalleşme, pek hoş bir sonuç olarak lokalizasyonu da beraberinde getirdi (örnek: dünya müziği başlığı altında toplanan ve çoğunluğu “kawali” denilen sufi müziğin oluşturduğu yükselmekte olan yeni nesil; vaktiyle French antropolojistlerin Afrika kıtasını yeniden keşfetmelerine paralel, gittikçe artan Uzakdoğu ilgisi ve Uzakdoğu’nun (tamam, sadece Japonları kastediyorum!) gittikçe artan kayıp kıta Amerika ilgisi, Amerika’nın Batılı felsefecilere olan ilgisi, sanat için sanat, kendi kuyruğunu ısıran bir yılan; ilh…). Yalnız burada, gözardı edilmekte olan (yahut pek çok kez gözden kaçırılan) bir olgu var, o da, bu lokalizasyonun, kendi sayesinde değil de, global küme olarak addedilen birlik tarafından gündeme getirilmesinde yatıyor. Yani amerika’yı japonlar, japonya’yı batı, batı’yı amerika tanımlamakta.
[çok özel istek üzerine, burada üç-5-7edi ahbap çavuşlardan bahsedip, size günümüzde nasıl ahkam kesildiğini göstermeye çalışayım:
Efendim, Lacan'ın da "Fallus'un Anlamı" adlı
yapıtında belirttiği üzere, "...fallus bir
imleyendir; analizin özne içi ekonomisinde
işlevi belki de gizem içinde tuttuğu şeyin
peçesini kaldırmak olan bir imleyen. Çünkü o,
imleyen ağırlığıyla imlenen etkilerini
koşullandırmasından dolayı bu etkileri
bütünlükleri içinde adlandırmaya adanmış
imleyendir." (s.51) yani, tıpkı Farfarus'un da
belirttiği gibi, "etkilenen, etkilediğini
düşündüğü düşüncenin etkisinde kalıp, aslında
sadece kendisinin baz olduğu bir evrende,
kendisinin diğeri'nde oluştuğunu sandığı
yansısısısısındaki görüntüye maruz kalıp, bu
sayede, tümüyle kendinden kaynaklanan,
ben-sen-o merkezli bir etkileşime tabi
tutulur." (s.292) Bu da Sartre'ın
"Tra-les-la"sında çok acı bir şekilde belirttiği
üzere, ancak kendisinin zıttı sayesinde
varolabildiği ve asıl olarak, kendisinin
zıttının da yegane varoluş sebebinin kendisi
olduğu bir kısır döngüde, sonsuza kadar sürer,
ve öte yandan, paralel-evrenler kabülüne sadık
kalırsak eğer, kendisinin ve zıttının
birbirlerini hiçlemek sureti ile,
varolamayacakları bir diğer evrende de
varoluşsuzluğun kısır döngüsüne girer.
Nitezecehse (önemli! mutlaka yanlış yazılacak)
de ikibin yıl önce "Yazgıyım ben. Sakallarım
var, ben de bir insanım, batar" demekle bunu
belirtmemiş miydi zaten?
gibi bir şeyler. eğlencelik. bir ara vaktim ve neşem olursa, alana bunun gibi birkaç örnek daha gönderirim (galiba, zaten vardı da...) ]
off, başa dönelim.
mikro-milliyetçilik, herşeyin tümden sıradanlaştığı şu dönemde topluma yeni bir şeyler vadetmektedir (birincil olarak bilinmeyen, aktarılabilecek (pazarlanabilecek)) bir sürü bilgi, sonrasında da, bizzat bu mikro-topluluklara pazar açmaya yarayacak kapılar ((ama bana sorarsanız, en çok ve en muhteşem olarak göstergeler, göstergeler, göstergeler…)) ). Ama, bu durumun da bir “ama”sı vardır, olacaktır: sürekli yayılan kanser hücreleri gibi, ortamdaki “yeni bir takım şeyler” bulabilme, öğrenebilme ihtiyacı da artacak ve bunun sonucunda (günün birinde, “ezel” zaman içinde) bugünkünden daha da mikro topluluklar -ve gene global küme olarak addedeceğim değişken topluluk tarafından- DIŞARININ TESPİTİ (bu olgu, gerçekten de önemli) vasıtası ile oluşacaklardır (sanırım, artık az önce, Japonya’yı, Batı’yı ve Amerika’yı “bir nevi” mikro topluluk olarak aldığımı anlatabilmişimdir).
Gelelim anarşizme ve 5 elma örneğine: eğer bu elmalar kendi aralarında önce ikiye, sonra ikiye, sonra tekrar ikiye ve Lim n -> sonsuza, ve voilà! onbinlerce güruhun bayrağı tamamıyla parçalanmışlığın temsilidir, belki bireye kadar, ama en azından kabile düzenine.
ve internet ve globalizm (“birleştirmek için ayrılıyor insanlar” – B. Ortaçgil, “politika bu, bu hep böyle”) dünya çok kısa bir süre içerisinde (ben diyeyim 200, siz deyin 250 sene) tek bir dile doğru gidecektir ve bunun sonucunda, önce ulus değeri yıpranacak, sonrasında da milli tarih, artık kağıt üzerinden de çook uzun bir süre için (250’ye kısa dediysem, artık uzununu siz düşünün!) kalkacaktır.
Piyasa, ticaret, vesaire..
Mp3 örneğini ele almak istiyorum: şu sıralarda, büyük şirketler, adeta kartel haline gelip, bu mp3 olayının önünü almak istiyorlar ama becereceklerini pek sanmam; yani en kötü ihtimal, onlar “bunu” becerebilseler bile, “başka” bir olay patlak verecektir, o yüzden bu bölümün geri kalan kısmını sürekli bir beceremeyiş üzerine yapılandırmaya çalışacağım:
Mp3 ne kadar zararlı? Büyük şirketleri batıracak kadar zararlı. Müzisyenlerinin yeniden (ama bu sefer “harbiden”) “Garaj Günleri”ne dönmelerini zorlayacak kadar zararlı. (sevgili Koray, bu noktada, ama kalite de bununla birlikte düşer…” demişti) Kalite düşmez, yahut da o kadar düşmez (nb, sesteki, kayıttaki kalite – yoksa artık ne patlayan spotlar, güçlü akorlar, sahne şovları olacak – pure music, only pure music – mtv unplugged) kayıt kalitesindeki (hadi, yine de diyelim) olası bir düşüş, oluşacak müziğin saflığının yanında yok sayılabilecektir (umarım). ve asıl iyi yan, herkesin eşit şansı olacaktır (5 elma—>bin devlet teorimdeki eşitlik kavramım buna benzer bir yapıya dayanıyordu işte..).
Ama edebiyatın bu durumda işi gerçekten zor. İnsanlar, dijital ortamda da rahatça okunabilecek türden bir ortam geliştirmedikleri müddetçe (ki mp3 deneyiminden sonra, bunu yaparlar mı bilmiyorum), kitaplar zor kopyalanmaya devam edecek (E dergisinin ilk sayısında okumuştum: İngiltere’de mesela, büyük yayınevleri, küçük, bağımsız yayınevlerini yalayıp yutmuş ve bizdeki televizyon kuruluşları gibi, -doğal olarak- hakim ideolojinin yanında büyük bir iştahla yer alıyormuş. Yazarların kitap kapaklarına ve dahi başlıklarına bile karışır bir kıvama gelmişler.) ve bu da maliyeti -dijital ortamdaki sanat eserlerine nazaran- astronomik rakamlara yükseltecek.
Sat 05-06-99, 01:15:10
bu gecelik bu kadar yeter diyeceğim ama, bu sefer geçen yazıdaki gibi adilik yapmayıp, yazmayı tasarlayıp da yazamadığım (aslında bir engelim yoktu, o yüzden: “yazmadığım”) konuları başlıkla halinde vereceğim (keywordleri de yazarım belki):
- monitör, kasa, harddisk gibi bilgisayar elemanlarının tümüyle terkedilmesi ve implantasyon yöntemi ile, işlemci olarak beynin bir kısmının kullanılması (biz zaten %5-7ini kullanıyor olduğumuzdan sorun yok). ayrıca, bu sayede, küresel bir haberleşme sisteminin de aktivasyona geçmesi ve benzerini dune’da gördüğümüz telepati olayının cyberuzay vasıtası ile gerçeklenmesi (monitör kullanılmamasından kastım da, total recall’daki olaydır, yani, gördüğünüz, işittiğiniz, kokladığınız veya dokunduğunuzun siberuzayda gerçeklendiği zamanlarda, bu verilerin beyninize aracısız olarak doğrudan olarak iletilmesi, sanırım asıl “sanal” gerçeklik bu olsa gerek).
- kolonileşme sürecinin (eğlenceli ama asıl gerçeğe daha uygun olması açısından) uzaylıların da “keşfedilmesi” üzerine, tıpkı amerika kıtasında vuku bulduğu şekilde tekrardan başlaması ve bunun dünyanın o çok sayıp sevdiği etik sistemini allak bullak etmesi.
- aslında var olmadığımızın bir şekilde ispatlanmasının bir yolu da, sonsuz kere var olduğumuzun gösteriminde yatmakta kanımca (ve gene: 5 elma–>1000 devlet prensibi). bizim sorunumuz imajiner sayılara eşdeğer ilgiyi göstermememizde, oysa onlar da en az reel kardeşleri kadar gerçek (ve en çok).
- [also might have been included / bonus track] eğer, ilerki yaşamınızda birilerinin epi topu 5 satırda 300 adet yabancı filozof ismi saydığını saptarsanız ve dahası bundan rahatsız da olursanız, korunma yolları (örnek: bu yazdığın adamların HANGİ kitaplarını okudun ((if any)). )
- vaktim ve isteğim olsaydı, bu yazıyı okuyup okumadığınızı ama dahası çeşitli yorumlara girmeniz suretiyle kollektiv bir açımlamaya girip giremeyeceğinizi soracaktım, ama uykum geldi… (a! yazmışım zaten…)
sevgilers,
surs…
deja=daha önce
vu=görmüştüm
gedanken=düşünce
experiment=deney
mae=benim
culpa=hata
x-legged sally kesinlikle dünyanın en iyi gruplarından biridir.
… bir adAM varmış ve bU Adam BİR gün, ÇıktIğı bir gezide diyeLiM, ÖLmüş.